Competentieverslag week 13

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 13.

De leraar als organisator.

Om ons TOR en papieren in orde te brengen waren we naar het internationaal bureau gegaan. Daar hadden ze gezegd dat ze alles gingen opsturen. Op die manier hadden we er echter geen vat meer op. Ik ben dus terug gegaan met de mededeling dat we nog een klein cadeautje hadden en dus vrijdag nog terug zouden komen. Of het niet makkelijker was dat we dan de papieren meenamen. Dat vonden ze wel een goed idee.

De leraar als inhoudelijk expert

Mijn Italiaans is best begrijpelijk aan het worden. De ene is er natuurlijk al beter in om het te ontcijferen dan de andere. Zo heb ik gisteren het eind van mijn examens een klein beetje gevierd met een Italiaanse vriend. De taal was niet echt een barriere, wat ik niet verwacht had.

Voor de rest van de week hebben we examens gehad en de resultaten zijn goed.

De leraar als cultuurpraticipant

Om toch maar eens alles meegemaakt te hebben is onze leerkracht Italiaans er in geslaagd ons examen te vergeten. We hebben een uur gewacht. Dan hebben ze hem uiteindelijk gebeld en hebben we een nieuwe afspraak gekregen voor de volgende dag.

Gisteren heb ik siteseeing gedaan in Rome van achterop een scooter. Het is wel een aparte ervaring. Ik zat niet altijd op mijn gemak, wie het verkeer in Rome kent zal dit begrijpen. Tot slot ben ik meegenomen naar een plaats die niet veel toeristen kennen en waar je niet of moeilijk kan geraken zonder wagen. Ik had er een uitzicht over een groot stuk van Rome. Het was echt prachtig. Dit zijn de voordelen van wat te integreren en mensen te leren kennen. Dan leer je ook speciale plaatsen kennen.

Competentieverslag week 11

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 12.

De leraar als opvoeder.

Voor media education moeten we een educatief project uitwerken voor een bepaalde doelgroep. Deze doelgroep mochten we zelf bepalen. De voorwaarden waren dat we konden zeggen wie de doelgroep was, dat er foto’s gebruikt werden en dat het eduactief was.

We hebben hiervoor een filmpje van een kleine 5 minuten in elkaar gestoken om jonge kinderen(kleuters) en kinderen met een mentale handicap of achterstand de kleuren en dieren te leren kennen. We hebben hiervoor heel stapsgewijs gewerkt. Een foto van een voorwerp met een bepaald kleur in, dan dat kleur, dan iemand die het dier uitbeeldt die dit kleur draagt en dat het dier in verschillende stukjes. De kinderen moeten eerst het kleur benoemen en vervolgens het dier raden.

De leraar als organisator.

De voorlaatste week heb ik mij hier nog wat in kunnen bijschaven alhoewel dit een doelstelling is waarin ik hier enorm gegroeid ben. Dit merk ik duidelijk omdat ik mij niet meer opjaag in organisatorische dingen. Ik heb een duidelijk beeld op alles en weet rekening te houden met de tijd die alles hier vraagt. Daarom hebben we aan sommige professoren gevraagd om ons examen een week vroeger te mogen doen, met de verzekering dat we zeker nog naar hun laatste les kwamen, zodat onze papieren op tijd in orde zouden geraken.

De leraar als innovator.

Nu we tijdens de lessen lichaamstaal meer concreet beginnen te werken begin ik wat meer zicht te krijgen op waar hij naartoe wil. Ik denk dat ik later deze manier van het aanbrengen van een gedicht wel eens kan uitproberen.(eerst lezen, dan bijna woord voor woord met de handen uitbeelden). Ik sta echter nogal kritisch tegenover deze manier van werken omdat ik een ander idee heb van hoe je met poëzie hoort om te gaan. Voor de lessen drama kan dit echter wel passen.

De leraar als inhoudelijk expert

Ik kan nu al vlotte conversaties voeren in het Italiaans. Het communiceren met de groepsleden tijdens de lessen capoeira heeft hier zeker toe bijgedragen. Zij kunnen ook het best zeggen hoeveel ik gegroeid ben. Daarom deed het mij zoveel deugd om te horen dat mijn kennis van het Italiaans enorm gegroeid is in de tijd dat ze mij kennen. En dat is eigenlijk maar een grote maand.

De leraar als lid van het schoolteam.

Deze week hebben Elke en ik samen overlegd wat er nog moet gedaan worden voor de bachelorproef, stage, papierwerk, ...

De samenwerking verloopt goed en we konden elkaar vlot aanvullen. Door nu en dan samen te overleggen blijven we overzicht behouden maar kunnen we toch op ons eigen tempo werken.

We hebben ook moeten samenwerken voor de opdracht van media education. Ook dit liep van een leien dakje. Beiden hadden we ons eerst al grondig voorbereid.

De leraar als cultuurpraticipant

Ik ben dit weekend een dag naar Napels geweest. Ik weet nu dat dit een stad is waar ik nooit zou willen wonen en kan de verhalen uit de actualiteit( bergen afval) beter plaatsen. Ook de Vesuvius kon ik vanuit de verte zien. Dit kan later bij het werken rond een thema voor een interessante bijdrage zorgen.

competentieverslag week 11

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 11.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

Ik heb het dikwijls moeilijk met differentiatie en individueel werken, maar deze week hebben we tijdens onze stage iets heel interessant uitgeprobeerd dat mij een grote aanzet geeft om in België meer op die manier te werken. Tijdens een les knutselen kreeg iedereen een deeltje van een foto en de rest moesten ze er bij fantaseren. Maar in plaats van 1 foto te verknippen of iedereen hetzelfde soort foto te geven, hebben we de lln een foto gegeven waarvan we wisten dat die aansloot bij hun tekenniveau en interesses. Als ze toch liever iets anders hadden, mochten ze nog steeds inwisselen. De resultaten waren prachtig en iedereen was heel erg enthousiast, zelfs de kinderen die normaal niet meewerken of niet graag tekenen. Ik zei tegen een jongen dat het echt prachtig was dat ik nog niet eerder gemerkt had dat hij zo goed kon tekenen. Hij zei dat hij dat ook niet wist, maar dat hij dat normaal niet graag doet, omdat hij nooit weet wat te tekenen en dat hij deze opdracht wel heel leuk vond, omdat hij vanuit iets concreet kon starten. Hij heeft een volledige keuken uitgetekend.

De leraar als opvoeder.

Ik heb een systeem van in de Montesorischool gebruikt om de kinderen stil te krijgen. Ik wou wel eens weten of dit anders ook zo goed zou werken. En... het werkt wonderbaarlijk. Eigenlijk is het heel erg eenvoudig. De lkr telt gewoon door zolang dat de lln niet stil zijn. Als er op een of twee lln moet gewacht worden, zegt ze telkens de naam erbij. Bv. 5 voor Stefania, 6 voor Stefania,enz... Het is wel belangrijk dat de lkr rustig blijft en doet alof ze zelf alle tijd heeft. Andere lln raken na een tijd ook geïrriteerd en gaan dan die lln aansporen.

Als het daarmee niet lukt, kan je er ook een negatief gevolg aan koppelen als je langer dan 5 moet tellen.

De leraar als organisator.

De voorbije week is er wel veel organisatie nodig geweest. Omdat we zouden rond komen met onze uren voor stage, moesten we soms halve dagen of kwartdagen gaan observeren. Dit zorgde soms voor situaties: les, naar stageschool (1u onderweg) 3 u observeren en vlug terug voor weer een les. Soms moesten we vlug een stuk pizza kopen om onderweg op te eten om toch op tijd te komen.

De leraar als innovator.

We hebben ook iets uitgeprobeerd dat we doen in de lessen poezië. We hadden daar een orkest gemaakt met de stem. We hebben dit ook in de klas uitgeprobeerd en de leerlingen vonden het heel tof. We hebben wel enkel de percussie gedaan. Die begeleidde dan een groep die zong.

De leraar als lid van het schoolteam.

Aangezien we in de Montesorrischool geen les mochten geven, zijn we teruggegaan naar onze eerste stageschool om te vragen of we daar nog 2 dagen mochten observeren en wat les geven. Dit was geen probleem en we zijn met heel veel enthousiasme ontvangen.

De leraar als cultuurpraticipant

Ik ben gisteren gaan eten met 12 Italianen (en enkel Italianen). Ik heb eigenlijk heel wat bijgeleerd. Op die manier leer je die cultuur eigenlijk het best kennen. Het was soms wel moeilijk omdat er ook veel Romeins dialect gesproken werd, maar als ik iets niet begreep probeerden ze mij altijd uit te leggen wat de betekennis was. Ook de grootse gebaren en het luidruchtige kwamen erg naar boven. Maar vooral, ik heb enkele typisch Italiaanse gerechten leren kennen, die ze speciaal voor mij besteld hadden, zodat ik ze kon leren kennen. Blijkbaar heb je hier dus verschillende soorten mozarellakaas, ofhankelijk van hoeveel ze gerijpt is.

Echt heel interessant om eens mee te maken.

stageklasje

Hier ons stageklasje. Omdat we de kinderen niet mochten fotograferen maar toch graag een klasfoto wouden hebben we van de lkr gedaan gekregen dat we de lln op die manier mochten fotograferen.
We zijn nog twee dagen extra naar deze school geweest omdat we anders niet aan ons aantal lesjes kwamen. In de Montesorischool mochten we immers geen les geven. Gelukkig waren we in deze school heel erg graag gezien en was het geen probleem.

Competentieverslag week 10

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 10.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

Als alles verloopt zoals het moet, dus zoals ik het zag in het eerste leerjaar, slaagt de leerkracht erin de leerlingen een heel individuele begeleiding te geven. Dit is echt wel goed maar er is denk ik wel enige ervaring voor nodig. Ik ga dit wel proberen meenemen naar differentiatie toe.

De leraar als opvoeder.

In het derde leerjaar hingen een aantal gouden regels op. Deze waren niet gericht op tucht maar op sociale gedragingen.

De leraar als organisator.

Door in het eerste leerjaar te observeren bij een bepaalde leerkracht heb ik eindelijk het systeem van Montesori wat door. Ze gaat eigenlijk van bank tot bank extra uitleg geven of een nieuwe taak opstarten. In de andere klassen en bij andere leerkrachten verloopt dit wel nogal chaotisch waardoor ik het systeem niet doorhad. Nu ik deze leerkracht als voorbeeld had denk ik er echt wel iets mee te kunnen doen.

De leraar als innovator.

Ik heb in de MM-school twee toffe ideeën opgedaan om te gebruiken in België. Het is een van de eerste keren dat ik echt iets kan meenemen van methodiek. Bijvoorbeeld voor taalbeschouwing. De lln zet eerst op een plattegrond van een vulkaan en omgeving alle dinosaurussen en plaats er een woordkaartje bij. Ook bij de delen van de vulkaan wordt er een woordkaartje gelegd. De lkr vraagt vervolgens aan de lln er een dinosaurus met woordkaartje uit te nemen. Aan de hand daarvan wordt het lidwoord en het zelfstandig naamwoord besproken. Het lidwoord is het kleine kindje want is niets als het alleen is. Het zelfstandig naamwoord is de papa. Vervolgens wordt er een andere zin aangebracht. Daarbij wordt het lidwoord, het zelfstandig naamwoord en het bijvoegelijk naamwoord besproken. Het bijvoegelijk naamwoord is de grote zus. Zij kan op zichzelf staan maar voelt zich toch beter bij de papa.

Ook voor cijferen vond ik het een heel interessant en bruikbaar systeem: alles werd gestart vanop een stoffen cijfermatje met concrete materialen en dan overgezet op papier.

De leraar als lid van het schoolteam.

Ik heb het gevoel niet echt gewenst te zijn in de MM-school.

Maria Montessori

We zijn vandaag voor de tweede keer gaan observeren in een Maria Montessorischool. We hebben nu definitief te horen gekregen dat we er geen lesjes mogen geven. Maar... voor alles is een oplossing en daar beginnen we langzamerhand ook redelijk creatief in te worden.
Ik heb het op verschillende vlakken niet zo erg voor de aanpak van Montesorri in het lager onderwijs. veel hangt af van de leerkracht. In het eerste leerjaar heb ik een leerkracht aan het werk gezien die heel goed met het systeem werkt maar ze is in mijn ogen de enige. Bij de andere leerkrachten slabakken de kinderen dikwijls maar wat. Sommigen zitten dan ook nogal achterop in vergelijking met anderen. Eeen klein voorbeeld: een leerling is de tafels(5de leerjaar) nog aan het leren terwijl enkele anderen bezig zijn met kwadraten. In het normaal onderwijs worden de iets zwakkere leerlingen meer meegetrokken.

Ik heb in ieder geval van die ene leerkracht al een aantal interessante dingen geleerd die ik zeker nog ga kunnen gebruiken later.

Veel leuke dingen en soms wat minder...

Vorig weekend is Effie even langsgekomen :D
Ik heb er echt van genoten! Alleen jammer van het slechte weer.
Vrijdag was het nog te doen(foto) maar zaterdag zijn we doorweekt naar huis gegaan en zondag was het niet veel beter. Dit deed gelukkig niets af aan het feit dat we elkaar al een tijdje niet gezien hadden en blij waren elkaar te zien.



Lorenzo (leraar capoeira) is zo lief geweest om wa vroeger te komen om nog eens in het secretariaat te gaan onderhandelen over het feit dat het niet mogelijk was een halve maand te betalen. En hij is hel erg bedankt, want hij is er in geslaagd een compromie te sluiten. Ik heb dus maar de helft van de maand moeten betalen :D

Competentieverslag week 9

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 9.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

We zijn nu een dag gaan observeren in een Montesorischool. We hebben echt een volledig andere manier van werken gezien. Ik denk dat ik hier wel een aantal dingen uit ga kunnen meenemen, naar differentiatie toe dan,maar ik ben toch niet echt overtuigd van het goede van deze onderwijsvorm. De lkr kan maar bij één kind tegelijk zijn en lln slabakken allemaal een beetje. In het eerste leerjaar leek dit wel vlot te lopen maar in het vijfde waren er heel veel die er hun voeten aan veegden. Ik had er nogal mijn bedenkingen bij. De lkr vertelde wel dat het nu wat chaotisch was omdat het vlak voor Pasen was. Na de paasvakantie gaan we weer observeren. We zien wel wat de veranderingen inhouden.

De leraar als opvoeder.

De lkr wordt in de Montesorischool gewoon bij haar voornaam genoemd. Ik denk dat dit niet slecht is omdat je op die manier toch wat dichter bij de kinderen staat en er vertouwelijker mee kan omspringen. Het woord juffrouw is toch altijd een drempel.

De leraar als organisator.

De organisatie in de Montesorischool is volledig anders dan bij ons. De klassen lopen bijvoorbeeld door. Dit vraagt een heel goede organisatie van de lkr om alles in goede banen te leiden. Ik ben er echter nog niet achter hoe de organisatie juist verloopt want naar mij toe kwam het allemaal nogal chaotisch over. Ik zou graag weten hoe ze bepalen wie wat moet doen en hoe ze dat bijhouden, want ze staan op 1 dag met 2 leerkrachten, die dezelfde lessen geven, in de klas.

De leraar als innovator.

Tijdens de lessen Media Education hebben we eindelijk ook eens ons idee kunnen doorvoeren. We moeten kleine oefeningen maken die dan besproken worden. Veel van de Italianen hebben een absoluut gebrek aan creativiteit.(daarmee bedoel ik dan dat ze gewoon telkens de lkr na-apen en niks vernieuwend doen) Wij hebben meestal andere ideeën maar slagen er niet in deze uit te leggen. Deze keer is het echter wel gelukt en de meisjes waarmee we samenwerkten waren heel erg enthousiast. Maar zij niet alleen, ook de leraar. Hij heeft ons voorbeeld gebruikt om voor te stellen aan de klas.

De leraar als lid van het schoolteam.

In het begin was het enorm moeilijk om contacten te leggen binnen de groep van studenten. Niet enkel door de taal maar Italiaanse meisjes zijn ook oppervlakkiger in vriendschappen en contacten. Dat hoorden we al uit verschillende bronnen. Sommigen zijn echt onvriendelijk tegen ons maar anderen die al met ons samenwerkten of waarmee we verschillende lessen volgen beginnen nu wel veel vriendelijker te doen.

Even ter verduidelijking

Ik hoor zo hier en daar fluisteren dat er gedacht wordt dat de 'internationalen' het makkelijk hebben en niet veel werk, terwijl er in de katho gezwoegd wordt.
Daarbij wil ik dit misverstand even uit de weg ruimen.
1) Geen krokus en 5 dagen paasvakantie.
2)Katho, ver of dicht, slaagt er toch in ons geen lichte stress te bezorgen. Er wordt van ons verwacht dat we vanalles, dat in België geen probleem is-zoals filmen, ook in Italië doen. Er is hier echter erg strenge weet op privacy (mag niet gefilmd of gefotografeerd worden in scholen) en een verschrikkelijke administratie wat velen maar niet kunnen vatten.
3)Wij moeten onze stage inpassen in ons lessenrooster wat geen makkelijker taak is. Gevolg, stress omdat we bang zijn dat we er niet gaan geraken met onze stage.
4) We staan nu in een Maria Montessorischool, hebben hier problemen omdat we geen les zouden mogen geven. Zijn nu vollop bezig via andere wegen dit te omzeilen.
5) Wij kijgen ook opdrachten mee vanuit België zoals verslagen, hebben ook LOT, moeten ook lesvoorbereidingen maken(misschien minder, maar wel in deels andere taal)
6) Emotioneel is dit niet te onderschatten. We hebben redelijk wat stress en hebben niemand buiten elkaar om bij terecht te kunnen, eens een knuffel te kunnen geven of waarvan we horen dat we het WEL goed doen.
7)...
Ik hoop hiermee een aantal misverstanden uit de weg geruimd te hebben die er ten onrechte gekomen zijn. Als intenationale student probeer je ook vooral de leuke dingen af te schilderen en enkel de mensen waarmee je meer contact hebt weten hoe je het echt hebt. Hierbij dus, het echte verhaal!

ZALIG!!!!!!!

Ik kom net terug van weeral een beestig toffe training! (de gewone trainer is terug)
Kvoel mij weer helemaal herboren!
Het begint ook te lukken om daar wa verdere contacten te leggen. Is niet zo heel moeilijk aangezien het meestal allemaal jongens zijn maar het zijn echt hele sympathieke!
Ook de trainer vind ik een hele toffe knul! In ieder geval niks dan positief over dat groepje.
Kheb vandaag wel al lachend onder mijn voeten gehad omdat, als ik teveel dezelfde opmerking krijg, ik soms doe alsof ik het niet begrepen heb maar Lorenzo had dat precies al heel erg vlug door :D
Het werkt dus niet, integendeel hij gaat nog eens extra kijken en herhalen zodat ik het zeker niet riskeer om het weer fout te doen. Het gaat meestal om het naar voor kijken tijdens mijn oefeningen. Ik heb echt de slechte gewoonte altijd naar de grond te kijken.
Maar nu mijn neus weer wat ontzwollen is pas ik wel wat meer op.
Ik heb deze roda wat gefilmd en foto's getrokken van de groep!
Het zijn en blijven jongens (en dan nog eens Italianen -graadje erger) dus er moest show gemaakt worden. Normaal gaat Lorenzo(trainer) ook niet zoveel spelen als nu maar om de een of andere reden was hij maar niet uit de roda weg te krijgen :D

groepsfoto(zonder Laura)
rechts van mij: Lorenzo (trainer)
Ik ben er niet in geslaagd hem scherp te krijgen want zoals je ziet was iedereeen in volle actie...
Hieronder nog enkele probeerseltjes. Ze hebben op hun handen gestaan , piramides gebouwd,
echt de gekste dingen. Uiteaard is het moeilijk om dit scherp te krijgen. Het is dus ook niet
gelukt hier foto's van te trekken.




























Twee heel sympathieke jongens, ik ben de naam weeral vergeten, maar heb er al heel veel plezier mee gehad!

verslag basiscompetenties week 8

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 8.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

In de lessen poëzie gaan we op een heel aparte manier met de gedichten om. We zetten namelijk de strofen op muziek. Eerst deden we dit met de volledige klas samen, maar nu moeten we dit ook zelf in groepjes doen. Het doet me soms wat denken aan musicals, maar het is zeker een manier van werken die ik later in de klas wil uitproberen.

De leraar als opvoeder.

Tijdens de laatste stage kwam ik in aanvaring met een kind dat weigerde mee te werken. Ik had gezegd, als je het niet goed kan doen, dan doe je het maar niet. Maar de mentor zei dat zij ermee wou babbelen en dat ze het wel goed ging doen. Het eindresultaat was dat het kind een jongen als een monster had afgeschilderd. Ik kon heel moeilijk omgaan met dat kind. Ik weet hoe ik dergelijke kinderen moet aanpakken, want mijn zusje heeft hetzelfde koppige karakter en dezelfde gewoonte om regels naast zich neer te leggen. Omdat ik het kind ook niet genoeg kende, was dit heel moeilijk. De lkr zei wel dat ik het goed deed (je moet je altijd aanpassen aan de cultuur ter plekke) maar ik had er een heel slecht gevoel bij. In België zou ik dit zeker niet zo gelaten hebben en had ik anders opgetreden.

De leraar als inhoudelijk expert.

Doordat de taal beter is, is het communiceren met medestudenten ook makkelijker. Beetje per beetje kunnen we op dat vlak nu ook wat contact leggen, want dat was in het begin redelijk moeilijk.

De leraar als organisator.

Alles loopt eindelijk wat zoals het hoort, maar er zitten soms veel springuren tussen de vakken. We proberen dan wat administratieve dingen te doen of te werken voor school, maar alles is een puzzel. Want de kantoren zijn niet altijd open en de box met internet is telkens maar de helft van de dag beschikbaar.

De leraar als innovator.

We hebben de kinderen een Nederlands lied aangeleerd als afsluiter. Dit was wel iets nieuw. De kinderen in een taal, die ze niet kennen, toch een lied laten zingen, ze het laten verstaan en dan nog in canon laten zingen. Alles verliep van een leien dakje. Aan de hand van gebaren was gans het lied duidelijk. De kinderen waren enorm enthousiast.

De leraar als lid van het schoolteam.

We kwamen erg goed met de lkr overeen, ook met de lkr Engels, de security... Het heeft even geduurd tot ze ons echt (her)kenden, maar doordat ze zo tevreden waren, waren er op het einde alsmaar minder problemen. Iedereen vond het jammer dat het dinsdag onze laatste dag was daar.

De leraar als cultuurparticipant

In Italiaans hebben we een Italiaanse film gekeken. Ik herken al duidelijk de Italiaanse humor, ook uit andere films die ik met een vriendin uit het klooster al bekeken had. Het is altijd hetzelfde die terug komt. Maar zoals alles hier moest het ook weer eens foutlopen. De cd-driver raakte oververhit en na driekwart van de film viel het beeld stil. Het heeft meer dan een kwartier geduurd voor alles weer functioneerde. De helft van de klas was het wachten beu en is vertrokken. Dit is hier heel normaal, de studenten komen binnen in de les wanneer ze zin hebben en ze vertrekken ook weer wanneer ze zin hebben. Dit is echter een deel van de cultuur waar we weigeren ons aan aan te passen.

Stage

Onze eerste stage en onze bachelorproefstage is sinds dinsdag gedaan.
Het contact met onze mentoren was heel erg goed.
Ze waren erg tevreden van ons en vonden het heel jammer dat we vertrokken. We zullen daar altijd welkom zijn zeiden ze. Ook het afscheid van de kinderen verliep aangenaam. We hebben van de helft van de klas nog een dikke knuffel en een bedankt gekregen!
Hieronder een foto van onze mentoren. Jammer genoeg mochten we geen klasfoto maken, (ook geen fotos in het algemeen) heel strenge wet op de privacy.

enkele vaststellingen

- Mevrouw Declerck leest de blog van de Internationale studenten!!!! Waarvoor dank ;-)
- Janneke maan slaapt hier op zn rug of op zn buik, niet rechtstaand zoals in België.
- Als je een harde klop op je neus krijgt die niet genoeg is om je neus te breken, dan doet hij pijn en komt er een buil op.
- Een Italiaanse leerkracht wist te vertellen dat om in Italië iets van iemand te bekomen die je eerst moet kennen en vertrouwen. Daarom dat we ook in het begin zoveel problemen hadden.
- Ze beschreef Italiaanse meisjes ook over het algemeen als oppervlakkig. 'Ze gaan enkel uit als ze singel zijn en dan met één doel.' Als ze een vriend hebben sluiten ze zich voledig af van de buitenwereld, doen alles damen,... Dat zou zo ongeveer het doorsneekoppel zijn :-)
- Als ik met Stijn aan het babbelen ben lukt het niet om deftig aan mijn blog te werken. (storende factor)

Dag van de vrouw

Gisteren was het hier dag van de vrouw. Is hier precies echt wel een feestdag, terwijl dat in België iets is dat met moeite op de kalender staat. Maar het is hier dan ook het land waar vrouwen op handen gedragen worden.
Normaal mogen vrouwen op deze dag in alle musea gratis binnen maar dat kreeg ik 's avonds pas te horen :-s
Op deze dag delen ze aan vrouwen ook van die gele bloempjes uit. Dat is hier typisch rond die dag. Die bloempjes (Mimosa) vond je al de hele week overal terug.

verslag week 7

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 7.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

We zijn er eindelijk in geslaagd om een activiteit in bijna volledige stilte te geven. Het ging om een activiteit rond gespreksvoorwaarden. We wilden hen om te beginnen enkele manieren aanbieden om tot een degelijk gesprek te kunnen komen en ruzie gemakkelijker op te lossen. Het waren eigenlijk allemaal vanzelfsprekende dingen die hier ongelooflijk moeilijk verlopen. We waren van in het begin heel streng omdat we er eigenlijk op rekenden dat deze activiteit heel moeilijk ging worden. De kinderen laten zwijgen, hen niet doorheen laten babbelen,... lijkt hier een onmogelijke opdracht. We hadden de beginsituatie goed ingeschat want er waren inderdaad een aantal lln die er echt geen zin in hadden en al de ganse dag wat lastig waren. We hebben echter alles goed in de hand kunnen houden en enkele lln hebben ons achetraf bedankt omdat ze het een toffe les vonden. Eindelijk eens wat stilte.

De leraar als opvoeder.

De leerlingen zijn hier niet gewoon dat een leerkracht streng is. Dus soms schrikken ze wel eens. We gaan ook niet straffen ofzo maar een boze blik doet soms al veel. Voor sommigen is dit echter niet genoeg. Het hielp wel wonderbaarlijk als we ons gewoon tussen 2 lastige leerlingen in gingen zetten.

Er zit ook een meisje in de klas die eigenlijk constant onze aandacht opeist. Voordurend aan ons probeert te komen, lessen eindeloos rekt met uitleg vragen van dingen die ze weet en begrijpt,.... We hebben gemerkt dat negeren in deze situaties wel het beste is.

De leraar als inhoudelijk expert.

Ik heb echt het gevoel dat we op het vlak van gezondheid heel erg goed de noden van de klas en school hebben kunnen inschatten. Zeker achteraf bekeken! Daarvoor was het wel nodig goed te weten wat gezondheid allemaal inhield en genoeg met de kinderen in dialoog te treden over wat gezondheid voor hen en de leerkrachten is.

De leraar als organisator.

Tijdens de volledige bachelorproef zijn we erg in deze competentie gegroeid. Het was zeker niet altijd gemakkelijk om alles in goede banen te lijden maar uiteindelijk is alles wel goed gelukt. Dinsdag hebben we bijvoorbeeld alle activiteiten buiten gedaan. Het was wat rumoeriger dan het anders zou zijn maar door te zoeken naar manieren om de lln stil te krijgen, die zij ook tof vonden, lukte dat wel. Zo hebben we nu het groene en en het rode licht en de uitdrukking ‘freeze’. Dan moeten ze ter plaatstse bevriezen en kan de lkr de opdracht geven. Dit lukte redelijk goed maar er zijn altijd leerlingen die eens moeten proberen wat er gebeurt als ze zich niet aan de regels houden.

Wat we ook deden was van in het begin goed afspreken: ‘als je dat doet, dan is dat het gevolg’. Zo hadden we afgesproken als de bal bij Chinese voetbal de hoogte in werd gespeeld de ll die daarvoor verantwoordelijk was een poos uit het spel werd gehaald. De lln kenden die regel en morden niet als ze dan kort uit het spel werden gehaald. Het kwam dan ook niet over als straf maar als spelregel.

De leraar als innovator.

De werkvorm alleen al die we donderdag aanbrachten was volledig nieuw. De lln moesten eerst in een kring zitten en vervolgens in twee kringen waarbij de buitenste kring de binnenste moest evalueren. De kinderen weten al dat ze van ons andere werkvormen mogen verwachten dan ze gewoon zijn dus er worden geen vragen meer rond gesteld. De leerkrachten hebben denk ik ook wel gemerkt dat als je de kinderen zich nu en dan laat uitleven dat je veel kwalitatiever les kan geven.

De leraar als lid van het schoolteam.

De leerkrachten wisten ons te vertellen dat ze het echt jammer vonden dat het dinsdag onze laatste stagedag is daar. De rest van onze stage gaan we in een Maria Montesorischool doen.

Qualcosa nuova!!!!

Voor degenen die het nog niet gehoord hebben...ik heb dan toch een capoeiragroep gevonden waarin ik kan 'aarden'. Het is een nogal grote groep met verschillende 'afdelingen' verspreid over Lazio, Firenze,... In Rome zijn er ook een paar. De groep wordt geleid door mestre Paulinho maar ik train niet bij hemzelf. Het groepje waarbij ik train is niet zo groot en ik had het geluk de eerste keer maar met twee anderen te trainen. Op die manier heb ik direct goede contacten kunnen leggen.
De trainer is een echte Italiaan maar een toffe kerel.(Dat wil zeggen dat hij soms wel eens kan roepen enzo maar dat je weet dat hij het goed bedoelt)
De trainingen duren één uur en een half (20u30-22u) en zijn een stuk zwaarder dan ik gewoon ben.Ik ben nu drie keer geweest. Maandag had ik mijn bovenste armspier wat verrokken of overdaan. Woensdag was dit nog niet genezen. Ik ben toch gaan trainen maar heb andere oefeningen gekregen wat ik erg apprecieerde. De oefening waarbij ik me overdaan had werd wel verder ingeoefend maar hij zij dat ik het me zeker niet moest aantrekken want dat de anderen er ook redelijk lang over gedaan hadden om ze onder de knie te krijgen.
Het is ook heel erg leuk te zien hoe hij differentieert. Vorige donderdag zaten we eigenlijk met drie verschillende niveaus en we kregen alledrie aangpaste oefeningen. Kan ik nog iets van leren, want dat is niet altijd mijn sterkste...
Ook de rodas zijn erg tof, ik ben echt niet bang om te spelen en durf dingen uit te proberen. Het enige dat soms gezegd wordt is ' qualcosa nuova!!'. :-D
Ik had echt niet meer gedacht dat ik hier nog zo een groep zou vinden.
Er zijn ook rodas en workshops met de andere afdelingen uit Rome samen. Deze zijn niet enkel roda maar voor zover ik gelezen heb zijn er ook verschillende workshops aan verbonden. Ik ben benieuwd en kijk er al naar uit!

Ik ga proberen een volgende keer wat filmpjes te maken en deze te posten.

China in Rome

We hebben vandaag een reeks spelletjes met de kinderen gedaan die ze buiten konden spelen tijdens de middagpauze om zo de vele ruzies en gevechten wat te proberen tegengaan.
Nu blijkt dat het spelletje dat wij 'Chinese voetbal' noemen in Rome 'colloseo' heet :D

En ...nog een verslagje!!

Geen interesse?

Ga naar het volgende bericht!

------------------------------------------------------------------------------

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 6.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

De lln zijn erg sterk met gezondheid bezig. We merken dat ze zelf in de gewone lessen er verder over denken en soms integreren. Ze begrijpen ook echt goed hoe alles in elkaar zit en hoe belangijk het is. Ik denk dat het echt wel goed was dat we de lln zo sterk in alles betrokken hebben. De werkvormen zijn nieuw maar we merken dat de lln het wel leuk vinden. In het begin vonden ze het echt raar dat we de banken zo vaak in groepen van 4 zetten maar nu zijn ze dit al gewoon en loopt dit erg vlot.

De leraar als opvoeder.

Waar ik het soms wat moeilijk mee heb is dat de jongens hier over het algemeen erg wild zijn, bijna overactief, niet luisteren,... In België heb je meestal in één klas twee of drie van die kinderen, hier zit er in de klas één jongen die niet zo is. Dit is echt wel een uitdaging om mee te leren omgaan. In België zouden regels een uitweg kunnen bieden maar hier zijn regels er om te overtreden. Als we dan in groep gaan werken en een groep gaat bij Elke en een groep bij mij, is de reactie tegen elkaar altijd hetzelfde:’ ik had toch wel de lastigste bij elkaar hoor.’ Maar de andere zegt dan net hetzelfde. Die jongens samen zijn soms echt moeilijk te handhaven. De ene keer lukt het ook beter alles in goede baan te leiden dan de andere keer.

Sommigen kunnen ook echt wel goed toneel spelen om aandacht te krijgen. Elke heeft dit vlug door maar ik zou mij nog te veel laten doen. Misschien ben ik nog wat te naief op dit vlak.

De leraar als inhoudelijk expert.

De taal vormt nog voor een deel een barriere maar geen grote meer. We kunnen alles redelijk vlot uitleggen en met de kinderen communiceren.

Donderdag was er wel een ruzie in de klas en hier verloopt dat niet zoals in België. Drie lln hadden ruzie maar de hele klas moeit zich daar zodaning mee dat op de duur gans de klas ruzie heeft. Ook is het zo dat emoties hier nogal sterk geuit worden en dikwijls erg overdreven. Onze taal was echt niet goed genoeg om dit op te lossen en ook onze kennis van hoe de kinderen in elkaar zaten lied dit niet toe. De lkr heeft daarom eerst de ruzie in goede banen geleid voor we begonnen met de les.

De leraar als organisator.

Vorige donderdag hebben we veel verschillende activiteiten samen gegeven. Dat was wel een hele organisatie. Eerst werd er fruitsla gemaakt en daarna werd er verder gedaan met de vorige les. Hierin werd het nieuwe systeem om de toiletten proper te houden uitgewerkt door een groep en een andere groep de klas onder handen zou nemen. Het was toen al een ganse uitdaging om alles te coördineren maar donderdag was het dit nog meer omdat ik ook met een deel van de groep voor de toiletten van klas tot klas trok. Elke moest dus de rest alleen coördineren. De kinderen hebben wel veel respect voor ons en we zijn over het algemeen ook gewoon een stuk strenger dan hun lkr waardoor alles toch in goede baan kan geloodst worden.

De leraar als innovator.

We proberen hier de huidige normen en werkingen te volgen maar toch nieuwe werkvormen te integreren. We wisten niet goed hoe de leerkrachten dit zagen maar in het interview voor de bachelorproef zei de lkr dat het eens een nieuwe wind was en dat ze ervan overtuigd was dat we de bachelorproef even goed gingen aanpaken als onze andere lessen.

De leraar als lid van het schoolteam.

We zijn nu al goed geïntegreerd in de school. De lkr vertrouwen ons echt wel al. Het was eerst een probleem dat we onze mentor filmden bij het interview maar toen we har vertelden dat niets in de wet zei dat dit niet mocht en dat het enkel was omdat we het zouden kunnen verwerken en als bewijsmateriaal gebruiken was het geen probleem.

Ook de security is heel erg vriendelijk nu. Ze weten goed wie we zijn. In het begin mochten we niet alleen in de school rondlopen, nu is dit geen probleem meer. Donderdag passeerde hij de klas terwijl wij aan het opruimen waren(na schooltijd) en hij al lachend: ‘gaan jullie hier nu ook blijven slapen...’. Vroeger zou dit onbestaand geweest zijn.

Verder ben ik ook met een aantal lln naar alle klassen getrokken om het nieuwe systeem in de toiletten uit te leggen. (De lln hadden regels opgesteld om ze proper te houden. Deze zouden in de toiletten uitgehangen worden en ’s avonds zouden 2 lln de toiletten controleren en een rode of een groene duim hangen.) Zo werd er ook contact gelegd met andere leerkrachten want een lerarenkamer hebben ze hier niet.

choralia

Op dinsdag hebben we 'choralia'. Dat zijn Italiaanse kinder - en volksliederen.
Het liedje op de film is een volksliedje.
De lkr is eigenlijk heel grappig, vooral zijn manier van lachen,maar dat heb ik niet kunnen vastleggen. We hebben dit vak elke woensdag 4 uur maar hij vindt dat duidelijk ook nogal lang aangezien hij dikwijls echt niet meer weet wat hij moet doen.
We moeten dan allemaal om beurt alleen zingen. In het Nederlands vind ik dat nog niet zo erg maar in het Italiaans vind ik dat verschrikkelijk!!!
Hij heeft nu ook gevraagd of wij volgende week een kinderliedje willen aanleren aan de klas. We hebben gekozen voor '6 kippetjes'.
Vorige les hebben we het al eens moeten zingen maar volgende week moeten we de tekst meebrengen. Ik ben benieuwd wat het gaat geven, want sommige lettercombinaties lezen ze in het Italiaans volledig anders.

Wie zoekt...die vindt

Ik ben gisteren naar een laatste capoeiraclub gaan kijken. Eingenlijk ging ik het erbij laten want de ontgoocheling tot nu toe was te groot. Ik had er mij dus ook niet op gekleed. Toen ik toekwam werd er mij wel gevraagd om mee te doen maar dat heb ik toch geweigerd omdat ik dan kon weggaan wanneer ik wou. Na een tijd begon het echter echt wel te kriebelen. Het zag er echt wel leuk uit, net zoals ik het gewoon was. Ik heb dus toch beslist mee te odne en ik had er geen spijt van!!!
Het was een 'piccolo gruppo'. Een trainer en twee lln, met mij erbij dus met 4, maar enorm sympathiek.
De trainer was wel een echte Italiaan :D
Daarmee bedoel ik dat hij nogal es zou durven roepen maar als je de cultuur kent weet je dat dat allemaal niet slecht bedoeld was, want hij was verder echt vriendelijk.
Ik ga in ieder geval maandag terug en ben van plan een maand daar te gaan trainen. Tis 50 euro maar dan mag je op zaterdagochtend ook gebruik maken van zwembad en sporthal(in de prijs inbegrepen).
Ik kijk echt uit naar de volgende training :D