Veel leuke dingen en soms wat minder...

Vorig weekend is Effie even langsgekomen :D
Ik heb er echt van genoten! Alleen jammer van het slechte weer.
Vrijdag was het nog te doen(foto) maar zaterdag zijn we doorweekt naar huis gegaan en zondag was het niet veel beter. Dit deed gelukkig niets af aan het feit dat we elkaar al een tijdje niet gezien hadden en blij waren elkaar te zien.



Lorenzo (leraar capoeira) is zo lief geweest om wa vroeger te komen om nog eens in het secretariaat te gaan onderhandelen over het feit dat het niet mogelijk was een halve maand te betalen. En hij is hel erg bedankt, want hij is er in geslaagd een compromie te sluiten. Ik heb dus maar de helft van de maand moeten betalen :D

En français please!

Vandaag gingen we voor het eerst naar de les Frans.
De les zou een uur duren en de lkr kwam 3 kwartier te laat :D
We waren al beneden aan het onthaal gaan vragen of de les wel doorging en ze antwoordden bevestigend. Ze zeiden al lachend en schouder ophalend :ASPETARE (wachten)
Het is dus blijkbaar ook geen uitzondering. We zouden uiteindelijk met vieren in de les zitten en de eerste ll die binnen kwam was een non en was 20 min te laat. De tweede ll was een half uur te laat.
In dat kwartier les hebben we dan met de lkr enkele praktische dingen besproken. Onder andere of het mogelijk zou zijn ons examen vroeger te doen want dat we 20 april al weer naar huis gingen. Dit bleek een probleem te zijn want er worden enkel exames afgenomen in februari en mei.
Daarop hebben we wat overlegd en uiteindelijk samen beslist te foefelen met de administratie. We gaan dus ons examen maken, zij verbetert, geeft ons de score, maar deze wordt maar officieel gemaakt in mei ofzo.
Ik was echt blij dat mijn andere vakken verschillende laboratoria(vooral praktisch) en Italiaans zijn. De laboratoria hebben ook geen examen maar een project dat gequoteerd wordt.
Indien we didactische vakken gevolgd hadden, hadden we echt wel een probleem gehad. We hadden nu al erg veel geluk dat deze lkr het zo wou oplossen.
Ze had wel wat kritiek dat we maar voor 3 maand kwamen en vond het een slechte organisatie :s.
Ze zei dat dat van die exames op voorhand geweten moest zijn maar ze was wel heel erg vriendelijk...
Die lkr had in Parijs gestudeerd en daarom was goede communicatie ook mogelijk.
GELUKKIG :D

2 in 1

De voorbije twee dagen waren tof maar lastig (maar leuk) omdat we altijd redelijk laat 's avonds thuis waren (in mijn geval 7u30)
Gisteren hebben we de volledige dag les gehad. Dit houdt in dat we twee uur media education gehad hebben en 4 uur zang. Die zang begon op het einde wel flink beu te worden maar welke les zou je niet beu worden als je het 4u aan een stuk moet doen.
Media lijkt mij echt wel een tof. Het gaat erover hoe verschillende media in de klas kunnen gebruikt worden en hoe je ze moet gebruiken naar gelang je doelen. Het is een praktisch vak. Nu kregen we nog theorie maar vanaf volgende les gaan we aan de slag met digitale camera.
De lkr is ook erg vriendelijk en vroeg verschillende keren of we wel alles verstonden. Hij staat er nogal open voor dat ook erasmusstudenten zijn cursus volgen. We zijn wel telkens de enige van de erasmusstudenten die de laboratoriumvakken volgen.

Vandaag ging onze eerste dag van de bachelorproefstage van start. Ik was eigenlijk erg zenuwachtig omdat we min of meer beslist hadden alles in het Italiaans te proberen geven en het nog niet zo een eenvoudig onderwerp was. Maar alles verliep heel erg goed!
We lieten de kinderen brainstormen over wat gezondheid was en lieten hen nadenken over alle aspecten van gezondheid vervolgens ook gelinkt aan de school. Maar als opwarming was er eerst een kort stukje aerobic. We zijn van plan dit telkens aan het begin van de les te doen.


Ik begin nu ook hier en daar complimentjes te krijgen dat mijn Italiaans veel begint te beteren en dat doet deugd.
Zo wist de directrice mij te vertellen dat ze mij eindelijk verstond, de mentor dat ik echt veel vooruitgang maak en de kinderen doen geen moeite meer om traag te praten want ze gaan er nu vanuit dat ik wel alles versta terwijl in het begin alles aan de mentor gevraagd werd en niets aan ons. Ook buiten de school merk je dat mensen vriendelijker zijn.

Ik wou vandaag eens een grote capoeiraclub bezoeken dicht bij mijn nieuwe kamer om daar eventueel te gaan trainen maar omdat ik zo laat thuis was van stage ben ik maar laat kunnen vertrekken. Het was ook een eindje verder dan verwacht...
Na meer dan een half uur stappen (en twee metrostations en vier bushaltes gepasseerd te zijn) heb ik het dan toch gevonden. De training was wel juist afgelopen want de zaal sloot uitzonderlijk vroeger. De eigenaar is wel nog de trainer gaan halen en toen die hoorde dat ik wat Italiaans sprak was het een stortvloed van woorden.
Het komt erop neer dat ik zeker eens moet komen proberen en dat ik de eerste keer niet moet betalen. Er zijn lessen op maandag(1,5u) en donderdag(2,5u) en op vrijdag is er roda met alle groepen samen. De groep heet Soluna (www.soluna.it) en heeft verschillende 'afdelingen' binnen Rome. Het is 45euro voor een maand wat eigenlijk niet zoveel is gezien het aantal uur training en in vergelijking met andere clubs in Rome.
Ik kreeg ook de vraag of ik al wat capoeira-ervaring had en blijkbaar is Ginga Mundo echt wel bekend want hij moest lachen en zei dat hij die club inderdaad wel kende.
Om dan terug te keren naar huis had ik beslist de bus te nemen maar ben natuurlijk een halte te ver afgestapt. Het was wel een mooie avondwandeling :-s

Verslag van hoeveel weken??

Het is al weer een tijdje geleden dat ik heb laten weten wat er zo allemaal gebeurt hier in Rome... De voorbije week hebben we het in ieder geval heel erg druk gehad.

-We hadden elke voormiddag 3 uur Italiaans, daarna gingen we vlug wat eten kopen om dan de bus te nemen naar onze stageschool, waar we observeerden voor de bachelorproefstage.
Normaal gezien beginnen we maandag met de bachelorproefstage, maar door de weinige structuur hier zou het kunnen dat dit de dag zelf nog verschoven wordt :S.

- De week ervoor is Stijn geweest.(zoals al te zien was op de filmpjes) Ik heb er erg veel deugd van gehad en ben weer een beetje opgeladen.

- Ik heb verder ook nog een aantal kamers bezocht omdat ik liever weg wil uit het klooster. De doelstellingen waren: vrijheid, kookgelegenheid, vrienden mogen blijven slapen en internet.
Ik heb alledrie de doelstellingen gevonden in een kamer die minder kost dan mijn verblijf in het klooster.




Gisteren ging ik dan mijn contract tekenen. En natuurlijk verliep dat niet zonder moeilijkheden...Het is en blijft hier Italië.

Alles liep goed tot ik het contract kreeg. Ik had duidelijk gevraagd of vrienden mochten blijven slapen maar in het contract stond dat dit niet mocht. Ik heb gezegd dat als het zo zat ik mijn voorschot terug wou en dat ik wel iets anders zou zoeken want dat we met twee duidelijk gehoord hadden dat hij gezegd had dat het geen probleem was. Uiteindelijk is hij zijn kar wat beginnen draaien en zei hij dat het ook moest goed zijn voor mijn kamergenootje. Ik heb hem gezegd haar op te bellen. Zij is van Rotterdam dus in een paar woorden had ik haar de situatie uitgelegd. Gelukkig was ze juist op haar kamer dus ze is mij komen vergezellen. Ook zij had hem die vraag gesteld en ook bij haar had hij gezegd dat het geen probleem was.
Dan zei hij uiteindelijk dat het goed was als onze vrienden betaalden want dat hij per bed rekende en niet voor de kamer. Waarop ik dan dood eenvoudig zei: ok, dan slaapt mijn vriendin in mijn bed. Weer protest want hij rekende per persoon. Dan heb ik nogal duidelijk gezged dat ik niemand liet betalen om op de grond te slapen. Uiteindelijk heeft hij gewoon het contract aangepast :D

Opgelost staat netjes!!

Italianen zijn gewoon niet te vertrouwen. Ze proberen altijd overal toch geld uit te slaan. Ik vond al dat het te gemakkelijk was gegaan. Maar ik heb nu weer geleerd om op mijn strepen te staan en mij assertief op te stellen.

Zoektocht naar een nieuw verblijf.

Samen met wat Franse erasmusstudenten zijn we gisteren op zoek gegaan naar appartementen.
Onze zoektocht verliep onder andere zo:

Ik heb een perfect appartement ontdekt, wat prijs enzo betreft, maar omdat ik maar 2 maand meer zou blijven heeft een meisje dat later dit weekend kwam kijken voorrang. Maandag weet ik meer. Ik ben erg aan het hopen, maar denk dat ik er niet moet op rekenen.

Het andere appartement had de eigenaar verkeerde info gegeven en het zou mij redelijk wat geld kosten en was ook geen internet. Ik betrouwde hem niet dus heb gezegd dat ik geïnteresseerd was. Ik heb zowiezo iets waar ik ga kunnen intrekken, maar zoek voor iets goedkoper en beter.

cafe con latte

Gisteren ben ik iets mee gaan eten met Elke en haar ouders, het was heel leuk.

Gedachten van een Engel.

Mijn Engel is terug naar de hemel.
Hier zijn bevindingen.

Vreemd, vreemd, vreemd...

Het was vandaag wel een leuke dag. We zijn opnieuw naar de stageschool geweest en hebben gemerkt dat de namiddag een en al chaos is. We hebben onder andere een pedagogische discussie gevoerd met de leerkracht Engels. Het komt erop neer dat een Italiaanse school geen opvoedkundige functie heeft. Een ouder dient zijn kind op te voeden en een leerkracht dient les te geven. Daarmee wordt bedoeld dat de leerkracht bevoorbeeld zegt: 'daar ligt de Po' en daar stopt het dan. Heel vreemd allemaal...
Daarbij stelden we voor donderdag nog een lesje Engels te geven en daar was de leerkracht ongelooflijk gelukkig mee, want zij kent geen Engels en dan moet zij de kinderen niet proberen stil houden.(In de namiddag is het immers niet mogelijk deftig les te geven maar wij gaan dat toch proberen)

Was het nu capoeiro of capoeira? ;-)

Het was mijn dag niet zo gisteren. Zeker niet in de ochtend. Om de één of andere reden liep ik wat emotioneel, maar vraag mij niet waarom.

Gelukkig waren er ook goede dingen aan die dag. We hebben namelijk eindelijk de administratie rond gekregen. Dit wil zeggen dat er nu gezocht wordt voor een stageplaats, dat we meer dan een uur gewacht hebben in het economaat (ik ben ondertussen door en terug kunnen gaan met de bus naar het klooster om papieren die ik vergeten had) om bonnetjes te krijgen om goedkoop te kunnen eten.

s Avonds ben ik naar capoeira geweest. Ik ging eigenlijk gewoon kijken, maar daar hadden ze graag dat ik mee deed en dat heb ik ook gedaan. De T-shirt van Ginga Mundo kwam goed van pas omdat ik zo wat kon vertellen over de club zonder dat ik al te veel Italiaanse woorden nodig had. Wat minder handig was een de T-shirt was dat hij nogal wat te groot was en dat ik hem ofwel de helft in mijn broek moest steken, ofwel vathouden met mijn tanden. De volgende keer koop ik dus zeker een smal.

Ik was wel een beetje ontgoocheld, want van de 1,5 uur training zal er uiteindlijk 30 min echt capoeira geweest zijn en de roda trok op niet veel. Ik denk niet dat ik daar 55 euro in de maand voor ge betalen. Ik moet dan ook nog eens 15 min vroeger voort om op tijd in het klooster terug te kunnen zijn.

Misschien zoek ik nog eens voor iets anders, maar op dat uur vertrouw ik liever niet teveel op de bussen, want sommige chauffeurs vinden blijkbaar dat ze zich niet aan hun route moetem houden :S (heb ik gisteren gemerkt)

zeg het met fotos (23/01)

22/01 = dag 3

Zijn vanmorgen al weer naar La Sapienza geweest, zijn vroeg genoeg vertrokken deze keer en hadden plan mee en meer geluk. Deze keer was het dus wel open, hebben papieren enzo ingevuld en hebben erasmuskaart gekregen.
Daarmee kunnen we deelnemen aan verschillende erasmusactiviteiten voor weinig of geen geld.
Morgen is het bijvoorbeeld coctailparty en overmorgen film ofzo, maar ik heb al iets te doen :D
Morgen ga ik gaan eten met een groep erasmusstudenten (die ik nog nooit gezien heb, kwestie van contacten te leggen) en overmorgen ga ik eens gaan kijken hoe het zit met capoeira. Dat laatste is naar het schijnt maar op klein kwartiertje wandelen.
Straks gaan we dus op ons strepen gaan staan bij Madame Tamponi maar later daar meer over.
Ahja, zijn deze morgen al naar LUMSA geweest en de vrouw aan de bali was wel bereid om ons te helpen. Ze vertelde dat de lessen maar starten op 18 februari en dat er nu dus nog geen lessenroosters zijn en we dus ook nog geen rooster konden samenstellen.
Weten wel al dat de Italiaanse lessen starten op 4 februari om 10 uur.

We hopen dat we ook zo vlug mogelijk onze stage kunnen regelen, aangezien we nu toch nog geen les kunnen volgen, maar daarvoor moeten we bij iemand anders zijn, naar het schijnt.


In de namiddag hebben we dan zoals gepland een nieuwe aanval gedaan op wat we dachten dat Tamponi was, maar het bleek een van haar secretaressen te zijn die ons de vorige dag had afgesnauwd. Tamponi was er deze keer wel en heeft direcy opdracht gegeven dat alles in orde gemaakt moest worden. (zelf heeft ze niet zoveel gedaan :p)
Daarna moesten we dan een fiscaal nummer gaan aanvragen. Zonder dat nummer kunnen we niets kopen bij de apotheek, geen stage doen en geen goedkope eetbonnetjes krijgen.Jammer maar helaas, als we bij het bureau aankwamen bleek het gesloten te zijn.

Morgen zetten we dus onze zoektocht verder in de Italiaans administratieve ( en andere ) chaos.
We hebben nog niks van Rome zelf kunnen bewonderen. Het enige wat we tot nu toe zagen zijn kantoren.

dag 2

Het was dus wel degelijk een mindere dag :s
We zijn naar Tamponi geweest, is coordinator voor internationale studenten van LUMSA en die vertelde ons dat ze geen tijd had en dat we volgende week maar eens moesten terug keren. Probleem dus, maar Stijntje bracht raad. We gaan dus gewoon terug naar LUMSA en gaan daar effe op ons strepen staan .
Zijn ook naar La Sapienza geweest, is oudste universiteit van de wereld naart schijnt, en zo zag het er ook uit. We wilden daar aan papieren geraken die we niet van Tamponi gekregen hadden, maar waren ons kaartje vergeten en zijn er dus niet op tijd geraakt.
Gans de trip was dus voor niks, want het was wel een eindje naar daar.
Het eten is ook ongelooflijk duur.
Baaldag dus!!!!

aankomst- het verhaal

Om 6u30 vertrok de vlieger dus, maar papa kwam mij om 3 u 15 al ophalen. De sfeer was luchtig en Kaat, Ben en Stijn waren ook mee :D Echt SUPER dat iedereen zo vroeg wilde opstaan!

Rond 4u45 waren we in Charleroi. Ik heb niets moeten bijbetalen (trotse Fien) want valies woog mooi 15(,1) kg.

Bij de check-in stond ik wel voor een probleem. Een 'handtas' (bij mij dus rugzak) werd ook als handbagage gezien en er mocht maar één stuk handbagage mee. We zijn dus moeten terugkeren en na veel gefoefel reden Rudolf, mijn kussen en mijn sandalen weer mee naar huis, nam ik mijn lege rugzak op mijn rug, jas erover, slipper in binnenzak van mijn jas, fototoestel, portefeuille in mijn jaszak, koptelefoon rond mijn nek en woordenboek in mijn hand. Zo trok ik dus opnieuw naar de check-in. Deze keer liet de man mij al lachend binnen ( ook al had hij het proces gade geslagen).

Het volgend obstakel was de scanner. Rugzak weer mooi meegefoefeld onder jas, maar laptop moest weer gans uit mijn zak om apart te scannen. Alsof dit allemaal nog niet genoeg was bleek er ook nog eens verboden materiaal in mijn zak te zitten. Alles moest dus weer uitgeladen worden en dat zorgde wel voor wat grappige situaties. Onder andere met mijn wekker. Die man wist echt niet wat hij in zijn handen had :D:D

Uiteindelijk bleek de lenzenvloeistof de dader te zijn. Deze heb ik moeten afgeven maar achteraf bleek dat in mijn andere zak ook nog lenzenvloeistof zat :D.

Eens in Ciampino zijn we dan naar het eerste beste loket gegaan en hebben we ons een metrokaartje laten aansmeren om dan de bus te moeten nemen. Eens in termini (centraal station) wist ik al welke bus ik moest hebben maar Elke niet. Dit is een gans avontuur geweest maar na ruim een viertal uur met valiezen slepen hebben we het dan toch gevonden.

Wat mijn klooster betreft, valt heel goed mee, kmoet maar om 22u30 binnen zijn dus kan ik naar capoeiera. Kga dat woensdag trouwens uitproberen. Kamergenootje is ook erg tof en behulpzaam en kamer is aangenaam.
:D

aankomst

is een gans verhaal :D, morgen meer daar over ;)

enkele vaststellingen: deel 1

- Ik vroeg mij al gans de dag af waarom die Italianen niet over steken als het licht groen is, maar pas als de auto's van de eerste rij gestopt zijn.
=> Italianen blijken nogal gevaarlijke chauffeurs te zijn en rijden nogal dikwijls door het rood.
- Tis hier werken met een qwerty-clavier :s
-Als je als verhuurder van kamers (non-bed en breakfast) niet direct aan de politie doorgeeft dat je een nieuwe huurder hebt en wie die is, kan je bij een inval van de carabinieri in de gevangenis belanden. Bovendien mag hij niet voor minder dan een maand verhuren. Terrorismemaatregelen noemen ze dat. Enkel kloosters worden van die invallen vrij gesteld. Terroristen, allen het klooster in dus :D