In Rome rijden hier van die mini mini busjes rond.
We zijn er eens mee meegereden op weg naar het colosseo. Echt grappig!!!!
woensdag 30 januari 2008
maandag 28 januari 2008
Knap of niet? Uw oordeel...
competentieverslag week 1
Verslag aan de hand van de basiscompetenties ( 20/1 -26/1)
Fien Rogge 3Balo - Rome
De competentie die we deze week het meest geoefend hebben is de competentie lkr als organisator. De administratie is hier echt een chaos en zelf waar ze proberen orde te scheppen, bijvoorbeeld door volgnummers, loopt het nog volledig in het honderd omdat de volgnummers niet kloppen, ze de volgnummers niet gebruiken of ze met twee verschillende soorten volgnummers werken, kortom, ik heb het nog geen enkele keer goed weten verlopen. We moesten dus telkens incalculeren dat als we iets administratiefs moesten doen, we gemakkelijk 3 uur kwijt konden zijn. Daarbij kwam nog eens dat alle instanties verschillende uren hadden. Elke dag anders, en meestal of in de voormiddag of in de namiddag. Dit had tot gevolg dat als je doorverwezen werd je de volgende dag of zelf twee dagen later pas kon terug gaan, omdat dat kantoor of die instantie niet open was. We moesten echt vooraf goed uitdenken hoe en wanneer we wat gingen doen om zo weinig mogelijk tijd te verliezen.
Ook de competentie‘lkr als partner van externen’ hebben we deze week erg kunnen oefenen. We moesten met veel verschillende mensen communiceren en de taal vormde heel dikwijls een barrière. Je leert echt hoe belangrijk taal en goede communicatie is als je de taal niet zo goed eigen bent. Trage en duidelijke taal was bij ons de grote redding. Als ik heel traag en eenvoudig Engels sprak, kon iemand die een beetje Engels kon mij verstaan. Dit gold ook voor het Italiaans, maar weinigen nemen zich die moeite.
Aangezien ik constant samenwerk met Elke oefende ik ook de competentie ‘lkr als lid van een schoolteam’. We overlegden alles samen, omdat we op die manier tot betere resultaten kwamen. Als er iets moest gedaan worden deden we dat ook samen omdat we op vlak van taal dan kunnen aanvullen. De samenwerking verloopt erg vlot, maar ik denk dat het ook belangrijk is op tijd en stond tijd te nemen voor jezelf. Dat doen we dan ook.
Wat de competentie ‘lkr als inhoudelijk expert’ betreft heb ik al heel veel bijgeleerd over het administartieve wezen hier. En nogmaals, hoe belangrijk taal is. Dit laatste gaat al wat vlotter als het om basisconversaties gaat, maar als het gaat om het uitleggen van administratieve aangelegenheden gaat dit nog steeds erg moeizaam. Gelukkig kan ik als Belg ook redelijk vlot Engels en Frans praten en als je vriendlijk bent tegen mensen doen ze echt veel moeite om je te helpen en te begrijpen. Italianen zijn over het algemeen ook erg vriendelijk en behulpzaam. Ik ben echter ook andere mensen tegen gekomen. Op het internationaal secretariaat van LUMSA werkt ook een dame (niet mevr. Tamponi), waar we het merendeel van de tijd bij terecht kwamen, die ons niet echt vriendelijk behandeld, behalve als mevr. Tamponi erbij is. Maar eens je weet hoe ze zal reageren kan je je daar op voorbereiden en ook beter mee omgaan. Dat is denk ik ook lkr als inhoudelijk expert.
Als innovator heb ik nog niet zoveel geleerd want de dingen die ik hier op administratief vlak gezien heb, zou ik zeker niet willen toepassen in België. Ik moet nog leren ontstressen om hier in de maatschappij te kunnen meedraaien.
Ook op het vlak van cultuurparticipant heb ik mij al wat kunnen oefenen. De cultuur is hier op verschillende vlakken erg verschillend. Zeker wat betreft administratie, omgaan met stress en dergelijke. Wat betreft de stageschool hebben we gezegd dat we het niet erg vonden om verder te moeten reizen, maar dat we vooral willen bijleren en uitgedaagd worden. De stagecoördinator was hier heel tevreden mee omdat de scholen binnen het centrun van Rome vooral elitescholen zijn waarin we het echte Rome niet zouden leren kennen. Nu zullen we in een staatsschool staan en veel kansen krijgen om ons te laten onderdompelen in de Italiaanse (Romeinse) cultuur en hun problemen.
Bij de rest van de competenties heb ik nog niet zoveel ervaring op gedaan. Hopelijk komt dit vlug.
Fien Rogge 3Balo - Rome
De competentie die we deze week het meest geoefend hebben is de competentie lkr als organisator. De administratie is hier echt een chaos en zelf waar ze proberen orde te scheppen, bijvoorbeeld door volgnummers, loopt het nog volledig in het honderd omdat de volgnummers niet kloppen, ze de volgnummers niet gebruiken of ze met twee verschillende soorten volgnummers werken, kortom, ik heb het nog geen enkele keer goed weten verlopen. We moesten dus telkens incalculeren dat als we iets administratiefs moesten doen, we gemakkelijk 3 uur kwijt konden zijn. Daarbij kwam nog eens dat alle instanties verschillende uren hadden. Elke dag anders, en meestal of in de voormiddag of in de namiddag. Dit had tot gevolg dat als je doorverwezen werd je de volgende dag of zelf twee dagen later pas kon terug gaan, omdat dat kantoor of die instantie niet open was. We moesten echt vooraf goed uitdenken hoe en wanneer we wat gingen doen om zo weinig mogelijk tijd te verliezen.
Ook de competentie‘lkr als partner van externen’ hebben we deze week erg kunnen oefenen. We moesten met veel verschillende mensen communiceren en de taal vormde heel dikwijls een barrière. Je leert echt hoe belangrijk taal en goede communicatie is als je de taal niet zo goed eigen bent. Trage en duidelijke taal was bij ons de grote redding. Als ik heel traag en eenvoudig Engels sprak, kon iemand die een beetje Engels kon mij verstaan. Dit gold ook voor het Italiaans, maar weinigen nemen zich die moeite.
Aangezien ik constant samenwerk met Elke oefende ik ook de competentie ‘lkr als lid van een schoolteam’. We overlegden alles samen, omdat we op die manier tot betere resultaten kwamen. Als er iets moest gedaan worden deden we dat ook samen omdat we op vlak van taal dan kunnen aanvullen. De samenwerking verloopt erg vlot, maar ik denk dat het ook belangrijk is op tijd en stond tijd te nemen voor jezelf. Dat doen we dan ook.
Wat de competentie ‘lkr als inhoudelijk expert’ betreft heb ik al heel veel bijgeleerd over het administartieve wezen hier. En nogmaals, hoe belangrijk taal is. Dit laatste gaat al wat vlotter als het om basisconversaties gaat, maar als het gaat om het uitleggen van administratieve aangelegenheden gaat dit nog steeds erg moeizaam. Gelukkig kan ik als Belg ook redelijk vlot Engels en Frans praten en als je vriendlijk bent tegen mensen doen ze echt veel moeite om je te helpen en te begrijpen. Italianen zijn over het algemeen ook erg vriendelijk en behulpzaam. Ik ben echter ook andere mensen tegen gekomen. Op het internationaal secretariaat van LUMSA werkt ook een dame (niet mevr. Tamponi), waar we het merendeel van de tijd bij terecht kwamen, die ons niet echt vriendelijk behandeld, behalve als mevr. Tamponi erbij is. Maar eens je weet hoe ze zal reageren kan je je daar op voorbereiden en ook beter mee omgaan. Dat is denk ik ook lkr als inhoudelijk expert.
Als innovator heb ik nog niet zoveel geleerd want de dingen die ik hier op administratief vlak gezien heb, zou ik zeker niet willen toepassen in België. Ik moet nog leren ontstressen om hier in de maatschappij te kunnen meedraaien.
Ook op het vlak van cultuurparticipant heb ik mij al wat kunnen oefenen. De cultuur is hier op verschillende vlakken erg verschillend. Zeker wat betreft administratie, omgaan met stress en dergelijke. Wat betreft de stageschool hebben we gezegd dat we het niet erg vonden om verder te moeten reizen, maar dat we vooral willen bijleren en uitgedaagd worden. De stagecoördinator was hier heel tevreden mee omdat de scholen binnen het centrun van Rome vooral elitescholen zijn waarin we het echte Rome niet zouden leren kennen. Nu zullen we in een staatsschool staan en veel kansen krijgen om ons te laten onderdompelen in de Italiaanse (Romeinse) cultuur en hun problemen.
Bij de rest van de competenties heb ik nog niet zoveel ervaring op gedaan. Hopelijk komt dit vlug.
zaterdag 26 januari 2008
vrijdag 25 januari 2008
Was het nu capoeiro of capoeira? ;-)
Het was mijn dag niet zo gisteren. Zeker niet in de ochtend. Om de één of andere reden liep ik wat emotioneel, maar vraag mij niet waarom.
Gelukkig waren er ook goede dingen aan die dag. We hebben namelijk eindelijk de administratie rond gekregen. Dit wil zeggen dat er nu gezocht wordt voor een stageplaats, dat we meer dan een uur gewacht hebben in het economaat (ik ben ondertussen door en terug kunnen gaan met de bus naar het klooster om papieren die ik vergeten had) om bonnetjes te krijgen om goedkoop te kunnen eten.
s Avonds ben ik naar capoeira geweest. Ik ging eigenlijk gewoon kijken, maar daar hadden ze graag dat ik mee deed en dat heb ik ook gedaan. De T-shirt van Ginga Mundo kwam goed van pas omdat ik zo wat kon vertellen over de club zonder dat ik al te veel Italiaanse woorden nodig had. Wat minder handig was een de T-shirt was dat hij nogal wat te groot was en dat ik hem ofwel de helft in mijn broek moest steken, ofwel vathouden met mijn tanden. De volgende keer koop ik dus zeker een smal.
Ik was wel een beetje ontgoocheld, want van de 1,5 uur training zal er uiteindlijk 30 min echt capoeira geweest zijn en de roda trok op niet veel. Ik denk niet dat ik daar 55 euro in de maand voor ge betalen. Ik moet dan ook nog eens 15 min vroeger voort om op tijd in het klooster terug te kunnen zijn.
Misschien zoek ik nog eens voor iets anders, maar op dat uur vertrouw ik liever niet teveel op de bussen, want sommige chauffeurs vinden blijkbaar dat ze zich niet aan hun route moetem houden :S (heb ik gisteren gemerkt)
Gelukkig waren er ook goede dingen aan die dag. We hebben namelijk eindelijk de administratie rond gekregen. Dit wil zeggen dat er nu gezocht wordt voor een stageplaats, dat we meer dan een uur gewacht hebben in het economaat (ik ben ondertussen door en terug kunnen gaan met de bus naar het klooster om papieren die ik vergeten had) om bonnetjes te krijgen om goedkoop te kunnen eten.
s Avonds ben ik naar capoeira geweest. Ik ging eigenlijk gewoon kijken, maar daar hadden ze graag dat ik mee deed en dat heb ik ook gedaan. De T-shirt van Ginga Mundo kwam goed van pas omdat ik zo wat kon vertellen over de club zonder dat ik al te veel Italiaanse woorden nodig had. Wat minder handig was een de T-shirt was dat hij nogal wat te groot was en dat ik hem ofwel de helft in mijn broek moest steken, ofwel vathouden met mijn tanden. De volgende keer koop ik dus zeker een smal.
Ik was wel een beetje ontgoocheld, want van de 1,5 uur training zal er uiteindlijk 30 min echt capoeira geweest zijn en de roda trok op niet veel. Ik denk niet dat ik daar 55 euro in de maand voor ge betalen. Ik moet dan ook nog eens 15 min vroeger voort om op tijd in het klooster terug te kunnen zijn.
Misschien zoek ik nog eens voor iets anders, maar op dat uur vertrouw ik liever niet teveel op de bussen, want sommige chauffeurs vinden blijkbaar dat ze zich niet aan hun route moetem houden :S (heb ik gisteren gemerkt)
dinsdag 22 januari 2008
enkele vaststellingen
- Als het begint te tochten is de metro op komst.
- Veel apothekers hebben een rood in plaats van groen kruis. ( maar niet allemaal)
- Evenveel of meer parkeerplaatsen voor scooters en veel scooters in verkeer.
- Italianen rijden soms met drie naast elkaar op één rijstrook . Verkeer is een totale chaos(net zoals bussen) en er zijn nergens snelheidsborden te bekennen. Je oren doen soms pijn van al het getoeter.
- Moeten minstens 1 keer per dag aan de kant gaan voor ambulance. Velen kijken zelf niet meer op en gaan ook niet aan de kant.
- Veel apothekers hebben een rood in plaats van groen kruis. ( maar niet allemaal)
- Evenveel of meer parkeerplaatsen voor scooters en veel scooters in verkeer.
- Italianen rijden soms met drie naast elkaar op één rijstrook . Verkeer is een totale chaos(net zoals bussen) en er zijn nergens snelheidsborden te bekennen. Je oren doen soms pijn van al het getoeter.
- Moeten minstens 1 keer per dag aan de kant gaan voor ambulance. Velen kijken zelf niet meer op en gaan ook niet aan de kant.
nieuw nummer!!!!
Aangezien ik mijn kaart niet kan herladen:
hier nog eens een nieuw nummer!!!!!
Degenen die al een nieuw nummer kregen, dit is nog een ander!
Nu bel je rechtstreeks naar Italië!
Het nummer:
00393294711426
Als je mij niet kan bereiken laat het dan aub weten en stuur nog eens naar mijn oud nummer. Daarop kan ik nog steeds ontvangen.
hier nog eens een nieuw nummer!!!!!
Degenen die al een nieuw nummer kregen, dit is nog een ander!
Nu bel je rechtstreeks naar Italië!
Het nummer:
00393294711426
Als je mij niet kan bereiken laat het dan aub weten en stuur nog eens naar mijn oud nummer. Daarop kan ik nog steeds ontvangen.
22/01 = dag 3
Zijn vanmorgen al weer naar La Sapienza geweest, zijn vroeg genoeg vertrokken deze keer en hadden plan mee en meer geluk. Deze keer was het dus wel open, hebben papieren enzo ingevuld en hebben erasmuskaart gekregen.
Daarmee kunnen we deelnemen aan verschillende erasmusactiviteiten voor weinig of geen geld.
Morgen is het bijvoorbeeld coctailparty en overmorgen film ofzo, maar ik heb al iets te doen :D
Morgen ga ik gaan eten met een groep erasmusstudenten (die ik nog nooit gezien heb, kwestie van contacten te leggen) en overmorgen ga ik eens gaan kijken hoe het zit met capoeira. Dat laatste is naar het schijnt maar op klein kwartiertje wandelen.
Straks gaan we dus op ons strepen gaan staan bij Madame Tamponi maar later daar meer over.
Ahja, zijn deze morgen al naar LUMSA geweest en de vrouw aan de bali was wel bereid om ons te helpen. Ze vertelde dat de lessen maar starten op 18 februari en dat er nu dus nog geen lessenroosters zijn en we dus ook nog geen rooster konden samenstellen.
Weten wel al dat de Italiaanse lessen starten op 4 februari om 10 uur.
We hopen dat we ook zo vlug mogelijk onze stage kunnen regelen, aangezien we nu toch nog geen les kunnen volgen, maar daarvoor moeten we bij iemand anders zijn, naar het schijnt.
In de namiddag hebben we dan zoals gepland een nieuwe aanval gedaan op wat we dachten dat Tamponi was, maar het bleek een van haar secretaressen te zijn die ons de vorige dag had afgesnauwd. Tamponi was er deze keer wel en heeft direcy opdracht gegeven dat alles in orde gemaakt moest worden. (zelf heeft ze niet zoveel gedaan :p)
Daarna moesten we dan een fiscaal nummer gaan aanvragen. Zonder dat nummer kunnen we niets kopen bij de apotheek, geen stage doen en geen goedkope eetbonnetjes krijgen.Jammer maar helaas, als we bij het bureau aankwamen bleek het gesloten te zijn.
Morgen zetten we dus onze zoektocht verder in de Italiaans administratieve ( en andere ) chaos.
We hebben nog niks van Rome zelf kunnen bewonderen. Het enige wat we tot nu toe zagen zijn kantoren.
Daarmee kunnen we deelnemen aan verschillende erasmusactiviteiten voor weinig of geen geld.
Morgen is het bijvoorbeeld coctailparty en overmorgen film ofzo, maar ik heb al iets te doen :D
Morgen ga ik gaan eten met een groep erasmusstudenten (die ik nog nooit gezien heb, kwestie van contacten te leggen) en overmorgen ga ik eens gaan kijken hoe het zit met capoeira. Dat laatste is naar het schijnt maar op klein kwartiertje wandelen.
Straks gaan we dus op ons strepen gaan staan bij Madame Tamponi maar later daar meer over.
Ahja, zijn deze morgen al naar LUMSA geweest en de vrouw aan de bali was wel bereid om ons te helpen. Ze vertelde dat de lessen maar starten op 18 februari en dat er nu dus nog geen lessenroosters zijn en we dus ook nog geen rooster konden samenstellen.
Weten wel al dat de Italiaanse lessen starten op 4 februari om 10 uur.
We hopen dat we ook zo vlug mogelijk onze stage kunnen regelen, aangezien we nu toch nog geen les kunnen volgen, maar daarvoor moeten we bij iemand anders zijn, naar het schijnt.
In de namiddag hebben we dan zoals gepland een nieuwe aanval gedaan op wat we dachten dat Tamponi was, maar het bleek een van haar secretaressen te zijn die ons de vorige dag had afgesnauwd. Tamponi was er deze keer wel en heeft direcy opdracht gegeven dat alles in orde gemaakt moest worden. (zelf heeft ze niet zoveel gedaan :p)
Daarna moesten we dan een fiscaal nummer gaan aanvragen. Zonder dat nummer kunnen we niets kopen bij de apotheek, geen stage doen en geen goedkope eetbonnetjes krijgen.Jammer maar helaas, als we bij het bureau aankwamen bleek het gesloten te zijn.
Morgen zetten we dus onze zoektocht verder in de Italiaans administratieve ( en andere ) chaos.
We hebben nog niks van Rome zelf kunnen bewonderen. Het enige wat we tot nu toe zagen zijn kantoren.
dag 2
Het was dus wel degelijk een mindere dag :s
We zijn naar Tamponi geweest, is coordinator voor internationale studenten van LUMSA en die vertelde ons dat ze geen tijd had en dat we volgende week maar eens moesten terug keren. Probleem dus, maar Stijntje bracht raad. We gaan dus gewoon terug naar LUMSA en gaan daar effe op ons strepen staan .
Zijn ook naar La Sapienza geweest, is oudste universiteit van de wereld naart schijnt, en zo zag het er ook uit. We wilden daar aan papieren geraken die we niet van Tamponi gekregen hadden, maar waren ons kaartje vergeten en zijn er dus niet op tijd geraakt.
Gans de trip was dus voor niks, want het was wel een eindje naar daar.
Het eten is ook ongelooflijk duur.
Baaldag dus!!!!
We zijn naar Tamponi geweest, is coordinator voor internationale studenten van LUMSA en die vertelde ons dat ze geen tijd had en dat we volgende week maar eens moesten terug keren. Probleem dus, maar Stijntje bracht raad. We gaan dus gewoon terug naar LUMSA en gaan daar effe op ons strepen staan .
Zijn ook naar La Sapienza geweest, is oudste universiteit van de wereld naart schijnt, en zo zag het er ook uit. We wilden daar aan papieren geraken die we niet van Tamponi gekregen hadden, maar waren ons kaartje vergeten en zijn er dus niet op tijd geraakt.
Gans de trip was dus voor niks, want het was wel een eindje naar daar.
Het eten is ook ongelooflijk duur.
Baaldag dus!!!!
Abonneren op:
Posts (Atom)
