zondag 23 maart 2008

Competentieverslag week 9

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 9.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

We zijn nu een dag gaan observeren in een Montesorischool. We hebben echt een volledig andere manier van werken gezien. Ik denk dat ik hier wel een aantal dingen uit ga kunnen meenemen, naar differentiatie toe dan,maar ik ben toch niet echt overtuigd van het goede van deze onderwijsvorm. De lkr kan maar bij één kind tegelijk zijn en lln slabakken allemaal een beetje. In het eerste leerjaar leek dit wel vlot te lopen maar in het vijfde waren er heel veel die er hun voeten aan veegden. Ik had er nogal mijn bedenkingen bij. De lkr vertelde wel dat het nu wat chaotisch was omdat het vlak voor Pasen was. Na de paasvakantie gaan we weer observeren. We zien wel wat de veranderingen inhouden.

De leraar als opvoeder.

De lkr wordt in de Montesorischool gewoon bij haar voornaam genoemd. Ik denk dat dit niet slecht is omdat je op die manier toch wat dichter bij de kinderen staat en er vertouwelijker mee kan omspringen. Het woord juffrouw is toch altijd een drempel.

De leraar als organisator.

De organisatie in de Montesorischool is volledig anders dan bij ons. De klassen lopen bijvoorbeeld door. Dit vraagt een heel goede organisatie van de lkr om alles in goede banen te leiden. Ik ben er echter nog niet achter hoe de organisatie juist verloopt want naar mij toe kwam het allemaal nogal chaotisch over. Ik zou graag weten hoe ze bepalen wie wat moet doen en hoe ze dat bijhouden, want ze staan op 1 dag met 2 leerkrachten, die dezelfde lessen geven, in de klas.

De leraar als innovator.

Tijdens de lessen Media Education hebben we eindelijk ook eens ons idee kunnen doorvoeren. We moeten kleine oefeningen maken die dan besproken worden. Veel van de Italianen hebben een absoluut gebrek aan creativiteit.(daarmee bedoel ik dan dat ze gewoon telkens de lkr na-apen en niks vernieuwend doen) Wij hebben meestal andere ideeën maar slagen er niet in deze uit te leggen. Deze keer is het echter wel gelukt en de meisjes waarmee we samenwerkten waren heel erg enthousiast. Maar zij niet alleen, ook de leraar. Hij heeft ons voorbeeld gebruikt om voor te stellen aan de klas.

De leraar als lid van het schoolteam.

In het begin was het enorm moeilijk om contacten te leggen binnen de groep van studenten. Niet enkel door de taal maar Italiaanse meisjes zijn ook oppervlakkiger in vriendschappen en contacten. Dat hoorden we al uit verschillende bronnen. Sommigen zijn echt onvriendelijk tegen ons maar anderen die al met ons samenwerkten of waarmee we verschillende lessen volgen beginnen nu wel veel vriendelijker te doen.

dinsdag 18 maart 2008

Even ter verduidelijking

Ik hoor zo hier en daar fluisteren dat er gedacht wordt dat de 'internationalen' het makkelijk hebben en niet veel werk, terwijl er in de katho gezwoegd wordt.
Daarbij wil ik dit misverstand even uit de weg ruimen.
1) Geen krokus en 5 dagen paasvakantie.
2)Katho, ver of dicht, slaagt er toch in ons geen lichte stress te bezorgen. Er wordt van ons verwacht dat we vanalles, dat in België geen probleem is-zoals filmen, ook in Italië doen. Er is hier echter erg strenge weet op privacy (mag niet gefilmd of gefotografeerd worden in scholen) en een verschrikkelijke administratie wat velen maar niet kunnen vatten.
3)Wij moeten onze stage inpassen in ons lessenrooster wat geen makkelijker taak is. Gevolg, stress omdat we bang zijn dat we er niet gaan geraken met onze stage.
4) We staan nu in een Maria Montessorischool, hebben hier problemen omdat we geen les zouden mogen geven. Zijn nu vollop bezig via andere wegen dit te omzeilen.
5) Wij kijgen ook opdrachten mee vanuit België zoals verslagen, hebben ook LOT, moeten ook lesvoorbereidingen maken(misschien minder, maar wel in deels andere taal)
6) Emotioneel is dit niet te onderschatten. We hebben redelijk wat stress en hebben niemand buiten elkaar om bij terecht te kunnen, eens een knuffel te kunnen geven of waarvan we horen dat we het WEL goed doen.
7)...
Ik hoop hiermee een aantal misverstanden uit de weg geruimd te hebben die er ten onrechte gekomen zijn. Als intenationale student probeer je ook vooral de leuke dingen af te schilderen en enkel de mensen waarmee je meer contact hebt weten hoe je het echt hebt. Hierbij dus, het echte verhaal!

maandag 17 maart 2008

ZALIG!!!!!!!

Ik kom net terug van weeral een beestig toffe training! (de gewone trainer is terug)
Kvoel mij weer helemaal herboren!
Het begint ook te lukken om daar wa verdere contacten te leggen. Is niet zo heel moeilijk aangezien het meestal allemaal jongens zijn maar het zijn echt hele sympathieke!
Ook de trainer vind ik een hele toffe knul! In ieder geval niks dan positief over dat groepje.
Kheb vandaag wel al lachend onder mijn voeten gehad omdat, als ik teveel dezelfde opmerking krijg, ik soms doe alsof ik het niet begrepen heb maar Lorenzo had dat precies al heel erg vlug door :D
Het werkt dus niet, integendeel hij gaat nog eens extra kijken en herhalen zodat ik het zeker niet riskeer om het weer fout te doen. Het gaat meestal om het naar voor kijken tijdens mijn oefeningen. Ik heb echt de slechte gewoonte altijd naar de grond te kijken.
Maar nu mijn neus weer wat ontzwollen is pas ik wel wat meer op.
Ik heb deze roda wat gefilmd en foto's getrokken van de groep!
Het zijn en blijven jongens (en dan nog eens Italianen -graadje erger) dus er moest show gemaakt worden. Normaal gaat Lorenzo(trainer) ook niet zoveel spelen als nu maar om de een of andere reden was hij maar niet uit de roda weg te krijgen :D

groepsfoto(zonder Laura)
rechts van mij: Lorenzo (trainer)
Ik ben er niet in geslaagd hem scherp te krijgen want zoals je ziet was iedereeen in volle actie...
Hieronder nog enkele probeerseltjes. Ze hebben op hun handen gestaan , piramides gebouwd,
echt de gekste dingen. Uiteaard is het moeilijk om dit scherp te krijgen. Het is dus ook niet
gelukt hier foto's van te trekken.




























Twee heel sympathieke jongens, ik ben de naam weeral vergeten, maar heb er al heel veel plezier mee gehad!




zondag 16 maart 2008

verslag basiscompetenties week 8

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 8.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

In de lessen poëzie gaan we op een heel aparte manier met de gedichten om. We zetten namelijk de strofen op muziek. Eerst deden we dit met de volledige klas samen, maar nu moeten we dit ook zelf in groepjes doen. Het doet me soms wat denken aan musicals, maar het is zeker een manier van werken die ik later in de klas wil uitproberen.

De leraar als opvoeder.

Tijdens de laatste stage kwam ik in aanvaring met een kind dat weigerde mee te werken. Ik had gezegd, als je het niet goed kan doen, dan doe je het maar niet. Maar de mentor zei dat zij ermee wou babbelen en dat ze het wel goed ging doen. Het eindresultaat was dat het kind een jongen als een monster had afgeschilderd. Ik kon heel moeilijk omgaan met dat kind. Ik weet hoe ik dergelijke kinderen moet aanpakken, want mijn zusje heeft hetzelfde koppige karakter en dezelfde gewoonte om regels naast zich neer te leggen. Omdat ik het kind ook niet genoeg kende, was dit heel moeilijk. De lkr zei wel dat ik het goed deed (je moet je altijd aanpassen aan de cultuur ter plekke) maar ik had er een heel slecht gevoel bij. In België zou ik dit zeker niet zo gelaten hebben en had ik anders opgetreden.

De leraar als inhoudelijk expert.

Doordat de taal beter is, is het communiceren met medestudenten ook makkelijker. Beetje per beetje kunnen we op dat vlak nu ook wat contact leggen, want dat was in het begin redelijk moeilijk.

De leraar als organisator.

Alles loopt eindelijk wat zoals het hoort, maar er zitten soms veel springuren tussen de vakken. We proberen dan wat administratieve dingen te doen of te werken voor school, maar alles is een puzzel. Want de kantoren zijn niet altijd open en de box met internet is telkens maar de helft van de dag beschikbaar.

De leraar als innovator.

We hebben de kinderen een Nederlands lied aangeleerd als afsluiter. Dit was wel iets nieuw. De kinderen in een taal, die ze niet kennen, toch een lied laten zingen, ze het laten verstaan en dan nog in canon laten zingen. Alles verliep van een leien dakje. Aan de hand van gebaren was gans het lied duidelijk. De kinderen waren enorm enthousiast.

De leraar als lid van het schoolteam.

We kwamen erg goed met de lkr overeen, ook met de lkr Engels, de security... Het heeft even geduurd tot ze ons echt (her)kenden, maar doordat ze zo tevreden waren, waren er op het einde alsmaar minder problemen. Iedereen vond het jammer dat het dinsdag onze laatste dag was daar.

De leraar als cultuurparticipant

In Italiaans hebben we een Italiaanse film gekeken. Ik herken al duidelijk de Italiaanse humor, ook uit andere films die ik met een vriendin uit het klooster al bekeken had. Het is altijd hetzelfde die terug komt. Maar zoals alles hier moest het ook weer eens foutlopen. De cd-driver raakte oververhit en na driekwart van de film viel het beeld stil. Het heeft meer dan een kwartier geduurd voor alles weer functioneerde. De helft van de klas was het wachten beu en is vertrokken. Dit is hier heel normaal, de studenten komen binnen in de les wanneer ze zin hebben en ze vertrekken ook weer wanneer ze zin hebben. Dit is echter een deel van de cultuur waar we weigeren ons aan aan te passen.

donderdag 13 maart 2008

Stage

Onze eerste stage en onze bachelorproefstage is sinds dinsdag gedaan.
Het contact met onze mentoren was heel erg goed.
Ze waren erg tevreden van ons en vonden het heel jammer dat we vertrokken. We zullen daar altijd welkom zijn zeiden ze. Ook het afscheid van de kinderen verliep aangenaam. We hebben van de helft van de klas nog een dikke knuffel en een bedankt gekregen!
Hieronder een foto van onze mentoren. Jammer genoeg mochten we geen klasfoto maken, (ook geen fotos in het algemeen) heel strenge wet op de privacy.

woensdag 12 maart 2008

enkele vaststellingen

- Mevrouw Declerck leest de blog van de Internationale studenten!!!! Waarvoor dank ;-)
- Janneke maan slaapt hier op zn rug of op zn buik, niet rechtstaand zoals in België.
- Als je een harde klop op je neus krijgt die niet genoeg is om je neus te breken, dan doet hij pijn en komt er een buil op.
- Een Italiaanse leerkracht wist te vertellen dat om in Italië iets van iemand te bekomen die je eerst moet kennen en vertrouwen. Daarom dat we ook in het begin zoveel problemen hadden.
- Ze beschreef Italiaanse meisjes ook over het algemeen als oppervlakkig. 'Ze gaan enkel uit als ze singel zijn en dan met één doel.' Als ze een vriend hebben sluiten ze zich voledig af van de buitenwereld, doen alles damen,... Dat zou zo ongeveer het doorsneekoppel zijn :-)
- Als ik met Stijn aan het babbelen ben lukt het niet om deftig aan mijn blog te werken. (storende factor)

zondag 9 maart 2008

Dag van de vrouw

Gisteren was het hier dag van de vrouw. Is hier precies echt wel een feestdag, terwijl dat in België iets is dat met moeite op de kalender staat. Maar het is hier dan ook het land waar vrouwen op handen gedragen worden.
Normaal mogen vrouwen op deze dag in alle musea gratis binnen maar dat kreeg ik 's avonds pas te horen :-s
Op deze dag delen ze aan vrouwen ook van die gele bloempjes uit. Dat is hier typisch rond die dag. Die bloempjes (Mimosa) vond je al de hele week overal terug.




verslag week 7

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 7.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

We zijn er eindelijk in geslaagd om een activiteit in bijna volledige stilte te geven. Het ging om een activiteit rond gespreksvoorwaarden. We wilden hen om te beginnen enkele manieren aanbieden om tot een degelijk gesprek te kunnen komen en ruzie gemakkelijker op te lossen. Het waren eigenlijk allemaal vanzelfsprekende dingen die hier ongelooflijk moeilijk verlopen. We waren van in het begin heel streng omdat we er eigenlijk op rekenden dat deze activiteit heel moeilijk ging worden. De kinderen laten zwijgen, hen niet doorheen laten babbelen,... lijkt hier een onmogelijke opdracht. We hadden de beginsituatie goed ingeschat want er waren inderdaad een aantal lln die er echt geen zin in hadden en al de ganse dag wat lastig waren. We hebben echter alles goed in de hand kunnen houden en enkele lln hebben ons achetraf bedankt omdat ze het een toffe les vonden. Eindelijk eens wat stilte.

De leraar als opvoeder.

De leerlingen zijn hier niet gewoon dat een leerkracht streng is. Dus soms schrikken ze wel eens. We gaan ook niet straffen ofzo maar een boze blik doet soms al veel. Voor sommigen is dit echter niet genoeg. Het hielp wel wonderbaarlijk als we ons gewoon tussen 2 lastige leerlingen in gingen zetten.

Er zit ook een meisje in de klas die eigenlijk constant onze aandacht opeist. Voordurend aan ons probeert te komen, lessen eindeloos rekt met uitleg vragen van dingen die ze weet en begrijpt,.... We hebben gemerkt dat negeren in deze situaties wel het beste is.

De leraar als inhoudelijk expert.

Ik heb echt het gevoel dat we op het vlak van gezondheid heel erg goed de noden van de klas en school hebben kunnen inschatten. Zeker achteraf bekeken! Daarvoor was het wel nodig goed te weten wat gezondheid allemaal inhield en genoeg met de kinderen in dialoog te treden over wat gezondheid voor hen en de leerkrachten is.

De leraar als organisator.

Tijdens de volledige bachelorproef zijn we erg in deze competentie gegroeid. Het was zeker niet altijd gemakkelijk om alles in goede banen te lijden maar uiteindelijk is alles wel goed gelukt. Dinsdag hebben we bijvoorbeeld alle activiteiten buiten gedaan. Het was wat rumoeriger dan het anders zou zijn maar door te zoeken naar manieren om de lln stil te krijgen, die zij ook tof vonden, lukte dat wel. Zo hebben we nu het groene en en het rode licht en de uitdrukking ‘freeze’. Dan moeten ze ter plaatstse bevriezen en kan de lkr de opdracht geven. Dit lukte redelijk goed maar er zijn altijd leerlingen die eens moeten proberen wat er gebeurt als ze zich niet aan de regels houden.

Wat we ook deden was van in het begin goed afspreken: ‘als je dat doet, dan is dat het gevolg’. Zo hadden we afgesproken als de bal bij Chinese voetbal de hoogte in werd gespeeld de ll die daarvoor verantwoordelijk was een poos uit het spel werd gehaald. De lln kenden die regel en morden niet als ze dan kort uit het spel werden gehaald. Het kwam dan ook niet over als straf maar als spelregel.

De leraar als innovator.

De werkvorm alleen al die we donderdag aanbrachten was volledig nieuw. De lln moesten eerst in een kring zitten en vervolgens in twee kringen waarbij de buitenste kring de binnenste moest evalueren. De kinderen weten al dat ze van ons andere werkvormen mogen verwachten dan ze gewoon zijn dus er worden geen vragen meer rond gesteld. De leerkrachten hebben denk ik ook wel gemerkt dat als je de kinderen zich nu en dan laat uitleven dat je veel kwalitatiever les kan geven.

De leraar als lid van het schoolteam.

De leerkrachten wisten ons te vertellen dat ze het echt jammer vonden dat het dinsdag onze laatste stagedag is daar. De rest van onze stage gaan we in een Maria Montesorischool doen.

donderdag 6 maart 2008

Qualcosa nuova!!!!

Voor degenen die het nog niet gehoord hebben...ik heb dan toch een capoeiragroep gevonden waarin ik kan 'aarden'. Het is een nogal grote groep met verschillende 'afdelingen' verspreid over Lazio, Firenze,... In Rome zijn er ook een paar. De groep wordt geleid door mestre Paulinho maar ik train niet bij hemzelf. Het groepje waarbij ik train is niet zo groot en ik had het geluk de eerste keer maar met twee anderen te trainen. Op die manier heb ik direct goede contacten kunnen leggen.
De trainer is een echte Italiaan maar een toffe kerel.(Dat wil zeggen dat hij soms wel eens kan roepen enzo maar dat je weet dat hij het goed bedoelt)
De trainingen duren één uur en een half (20u30-22u) en zijn een stuk zwaarder dan ik gewoon ben.Ik ben nu drie keer geweest. Maandag had ik mijn bovenste armspier wat verrokken of overdaan. Woensdag was dit nog niet genezen. Ik ben toch gaan trainen maar heb andere oefeningen gekregen wat ik erg apprecieerde. De oefening waarbij ik me overdaan had werd wel verder ingeoefend maar hij zij dat ik het me zeker niet moest aantrekken want dat de anderen er ook redelijk lang over gedaan hadden om ze onder de knie te krijgen.
Het is ook heel erg leuk te zien hoe hij differentieert. Vorige donderdag zaten we eigenlijk met drie verschillende niveaus en we kregen alledrie aangpaste oefeningen. Kan ik nog iets van leren, want dat is niet altijd mijn sterkste...
Ook de rodas zijn erg tof, ik ben echt niet bang om te spelen en durf dingen uit te proberen. Het enige dat soms gezegd wordt is ' qualcosa nuova!!'. :-D
Ik had echt niet meer gedacht dat ik hier nog zo een groep zou vinden.
Er zijn ook rodas en workshops met de andere afdelingen uit Rome samen. Deze zijn niet enkel roda maar voor zover ik gelezen heb zijn er ook verschillende workshops aan verbonden. Ik ben benieuwd en kijk er al naar uit!

Ik ga proberen een volgende keer wat filmpjes te maken en deze te posten.

dinsdag 4 maart 2008

China in Rome

We hebben vandaag een reeks spelletjes met de kinderen gedaan die ze buiten konden spelen tijdens de middagpauze om zo de vele ruzies en gevechten wat te proberen tegengaan.
Nu blijkt dat het spelletje dat wij 'Chinese voetbal' noemen in Rome 'colloseo' heet :D