donderdag 6 maart 2008
Qualcosa nuova!!!!
De trainer is een echte Italiaan maar een toffe kerel.(Dat wil zeggen dat hij soms wel eens kan roepen enzo maar dat je weet dat hij het goed bedoelt)
De trainingen duren één uur en een half (20u30-22u) en zijn een stuk zwaarder dan ik gewoon ben.Ik ben nu drie keer geweest. Maandag had ik mijn bovenste armspier wat verrokken of overdaan. Woensdag was dit nog niet genezen. Ik ben toch gaan trainen maar heb andere oefeningen gekregen wat ik erg apprecieerde. De oefening waarbij ik me overdaan had werd wel verder ingeoefend maar hij zij dat ik het me zeker niet moest aantrekken want dat de anderen er ook redelijk lang over gedaan hadden om ze onder de knie te krijgen.
Het is ook heel erg leuk te zien hoe hij differentieert. Vorige donderdag zaten we eigenlijk met drie verschillende niveaus en we kregen alledrie aangpaste oefeningen. Kan ik nog iets van leren, want dat is niet altijd mijn sterkste...
Ook de rodas zijn erg tof, ik ben echt niet bang om te spelen en durf dingen uit te proberen. Het enige dat soms gezegd wordt is ' qualcosa nuova!!'. :-D
Ik had echt niet meer gedacht dat ik hier nog zo een groep zou vinden.
Er zijn ook rodas en workshops met de andere afdelingen uit Rome samen. Deze zijn niet enkel roda maar voor zover ik gelezen heb zijn er ook verschillende workshops aan verbonden. Ik ben benieuwd en kijk er al naar uit!
Ik ga proberen een volgende keer wat filmpjes te maken en deze te posten.
dinsdag 4 maart 2008
China in Rome
Nu blijkt dat het spelletje dat wij 'Chinese voetbal' noemen in Rome 'colloseo' heet :D
zaterdag 1 maart 2008
En ...nog een verslagje!!
Geen interesse?
Ga naar het volgende bericht!
------------------------------------------------------------------------------
Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 6.
De leraar als begeleider van leerprocessen.
De lln zijn erg sterk met gezondheid bezig. We merken dat ze zelf in de gewone lessen er verder over denken en soms integreren. Ze begrijpen ook echt goed hoe alles in elkaar zit en hoe belangijk het is. Ik denk dat het echt wel goed was dat we de lln zo sterk in alles betrokken hebben. De werkvormen zijn nieuw maar we merken dat de lln het wel leuk vinden. In het begin vonden ze het echt raar dat we de banken zo vaak in groepen van 4 zetten maar nu zijn ze dit al gewoon en loopt dit erg vlot.
De leraar als opvoeder.
Waar ik het soms wat moeilijk mee heb is dat de jongens hier over het algemeen erg wild zijn, bijna overactief, niet luisteren,... In België heb je meestal in één klas twee of drie van die kinderen, hier zit er in de klas één jongen die niet zo is. Dit is echt wel een uitdaging om mee te leren omgaan. In België zouden regels een uitweg kunnen bieden maar hier zijn regels er om te overtreden. Als we dan in groep gaan werken en een groep gaat bij Elke en een groep bij mij, is de reactie tegen elkaar altijd hetzelfde:’ ik had toch wel de lastigste bij elkaar hoor.’ Maar de andere zegt dan net hetzelfde. Die jongens samen zijn soms echt moeilijk te handhaven. De ene keer lukt het ook beter alles in goede baan te leiden dan de andere keer.
Sommigen kunnen ook echt wel goed toneel spelen om aandacht te krijgen. Elke heeft dit vlug door maar ik zou mij nog te veel laten doen. Misschien ben ik nog wat te naief op dit vlak.
De leraar als inhoudelijk expert.
De taal vormt nog voor een deel een barriere maar geen grote meer. We kunnen alles redelijk vlot uitleggen en met de kinderen communiceren.
Donderdag was er wel een ruzie in de klas en hier verloopt dat niet zoals in België. Drie lln hadden ruzie maar de hele klas moeit zich daar zodaning mee dat op de duur gans de klas ruzie heeft. Ook is het zo dat emoties hier nogal sterk geuit worden en dikwijls erg overdreven. Onze taal was echt niet goed genoeg om dit op te lossen en ook onze kennis van hoe de kinderen in elkaar zaten lied dit niet toe. De lkr heeft daarom eerst de ruzie in goede banen geleid voor we begonnen met de les.
De leraar als organisator.
Vorige donderdag hebben we veel verschillende activiteiten samen gegeven. Dat was wel een hele organisatie. Eerst werd er fruitsla gemaakt en daarna werd er verder gedaan met de vorige les. Hierin werd het nieuwe systeem om de toiletten proper te houden uitgewerkt door een groep en een andere groep de klas onder handen zou nemen. Het was toen al een ganse uitdaging om alles te coördineren maar donderdag was het dit nog meer omdat ik ook met een deel van de groep voor de toiletten van klas tot klas trok. Elke moest dus de rest alleen coördineren. De kinderen hebben wel veel respect voor ons en we zijn over het algemeen ook gewoon een stuk strenger dan hun lkr waardoor alles toch in goede baan kan geloodst worden.
De leraar als innovator.
We proberen hier de huidige normen en werkingen te volgen maar toch nieuwe werkvormen te integreren. We wisten niet goed hoe de leerkrachten dit zagen maar in het interview voor de bachelorproef zei de lkr dat het eens een nieuwe wind was en dat ze ervan overtuigd was dat we de bachelorproef even goed gingen aanpaken als onze andere lessen.
De leraar als lid van het schoolteam.
We zijn nu al goed geïntegreerd in de school. De lkr vertrouwen ons echt wel al. Het was eerst een probleem dat we onze mentor filmden bij het interview maar toen we har vertelden dat niets in de wet zei dat dit niet mocht en dat het enkel was omdat we het zouden kunnen verwerken en als bewijsmateriaal gebruiken was het geen probleem.
Ook de security is heel erg vriendelijk nu. Ze weten goed wie we zijn. In het begin mochten we niet alleen in de school rondlopen, nu is dit geen probleem meer. Donderdag passeerde hij de klas terwijl wij aan het opruimen waren(na schooltijd) en hij al lachend: ‘gaan jullie hier nu ook blijven slapen...’. Vroeger zou dit onbestaand geweest zijn.
Verder ben ik ook met een aantal lln naar alle klassen getrokken om het nieuwe systeem in de toiletten uit te leggen. (De lln hadden regels opgesteld om ze proper te houden. Deze zouden in de toiletten uitgehangen worden en ’s avonds zouden 2 lln de toiletten controleren en een rode of een groene duim hangen.) Zo werd er ook contact gelegd met andere leerkrachten want een lerarenkamer hebben ze hier niet.
donderdag 28 februari 2008
choralia
Het liedje op de film is een volksliedje.
De lkr is eigenlijk heel grappig, vooral zijn manier van lachen,maar dat heb ik niet kunnen vastleggen. We hebben dit vak elke woensdag 4 uur maar hij vindt dat duidelijk ook nogal lang aangezien hij dikwijls echt niet meer weet wat hij moet doen.
We moeten dan allemaal om beurt alleen zingen. In het Nederlands vind ik dat nog niet zo erg maar in het Italiaans vind ik dat verschrikkelijk!!!
Hij heeft nu ook gevraagd of wij volgende week een kinderliedje willen aanleren aan de klas. We hebben gekozen voor '6 kippetjes'.
Vorige les hebben we het al eens moeten zingen maar volgende week moeten we de tekst meebrengen. Ik ben benieuwd wat het gaat geven, want sommige lettercombinaties lezen ze in het Italiaans volledig anders.
Wie zoekt...die vindt
Het was een 'piccolo gruppo'. Een trainer en twee lln, met mij erbij dus met 4, maar enorm sympathiek.
De trainer was wel een echte Italiaan :D
Daarmee bedoel ik dat hij nogal es zou durven roepen maar als je de cultuur kent weet je dat dat allemaal niet slecht bedoeld was, want hij was verder echt vriendelijk.
Ik ga in ieder geval maandag terug en ben van plan een maand daar te gaan trainen. Tis 50 euro maar dan mag je op zaterdagochtend ook gebruik maken van zwembad en sporthal(in de prijs inbegrepen).
Ik kijk echt uit naar de volgende training :D
zondag 24 februari 2008
competentieverslag week 5
Hier volgt een belangrijk bericht!
Voor interessante info:
gelieve naar het volgende bericht te gaan ;-D.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
BASISCOMPETENTIES
De leraar als begeleider van leerprocessen.
We waren bang dat de leerstof te moeilijk ging zijn en hadden gerekend dat het ook wel wat tijd zou vragen om alles goed uit te leggen in het Italiaans. Het was echter perfect getimed.
De kinderen kwamen ook met erg goede ideeën en we hadden echt wel het gevoel dat ze alles goed begrepen. Dit wou natuurlijk ook zeggen dat wij het dan goed uitgelegd hadden.
We waren die les gestart met een korte aerobic. We hadden geen woorden nodig om alles uit te leggen. We merkten wel dat de kinderen zich goed voelden en we hebben op dat moment beslist ze zelf ook enkele oefeningen te laten voordoen. Dit had een heel leuk effect en ze waren heel erg enthousiast.
De leraar als opvoeder.
Op een bepaald moment waren er twee lln die nogal tegenwerkten en elkaar verveelden. Ik wou iets doen, maar had het nogal moeilijk te weten wat kon, omdat ze in die school precies wel een andere visie op opvoeden hadden dan ik. Het hielp in ieder geval niet om te zeggen dat ze moesten ophouden. Ik had de banken uit elkaar geschoven, maar dan werd daarmee ook een ander meisje gestraft. Uiteindelijk zijn ze wel gestopt maar ik voelde mij een beetje onbeholpen op dat moment.
De leraar als inhoudelijk expert.
Ik kan mij binnen de schoolcontext al redelijk goed verstaanbaar maken. Dat brengt wel met zich mee dat de kinderen er vanuit gaan dat ik zomaar alles begrijp. Maar dat is niet echt een probleem. Voor onze eerste les omtrent de bachelorproef was ik wel bang omdat alles in het Italiaans zou zijn en het niet zo een makkelijke materie was om in een andere taal aan te brengen. Alles liep echter heel erg vlot en werd goed begrepen.
In het dagelijks leven is spreekdurf soms nog een probleem.
De leraar als organisator.
We hadden de lln in groepjes laten werken voor de les rond gezondheid. De lln waren echter niet gewoon om op die manier te werken. Daarom moest hier en daar nog extra uitleg gegeven worden over wat er van hen verwacht werd.
We moesten ook overal tegelijk zijn, omdat de oefening voor sommigen nog niet honderd procent duidelijk was of omdat er binnen de groepjes discussies ontstonden.
De leraar als innovator.
Voor deze lln was deze werkvorm wel vernieuwend. Alleen al het feit dat de banken per vier stonden vonden ze raar. Ze zijn wel gewoon soms iets met twee te doen, maar zeker niet om met 4 te werken.
De samenwerking verliep ook niet overal even vlot. In die zin dat er niet zo veel onderling overlegd werd. De meesten deden toch gewoon hun eigen ding of per twee maar niet met de volledige groep.
De leraar als lid van het schoolteam.
Voor het moment werken we met twee lkr echt nauw samen en die samenwerking verloopt erg goed. Ze zijn allebij erg tevreden van ons en dat geeft ook een goed gevoel.
vrijdag 22 februari 2008
nog wat studiemateriaal
toch niet tevreden zijn van mijn vorige foto...
(Ik citeer "Er MOETEN daar knappere rondlopen ");-)
Ben ik dan maar naar een jongen toegestapt en heb hem gevraagd of ik een foto mocht trekken :-D
Alles voor de wetenschap he!
Hier het studiemateriaal...
En français please!
De les zou een uur duren en de lkr kwam 3 kwartier te laat :D
We waren al beneden aan het onthaal gaan vragen of de les wel doorging en ze antwoordden bevestigend. Ze zeiden al lachend en schouder ophalend :ASPETARE (wachten)
Het is dus blijkbaar ook geen uitzondering. We zouden uiteindelijk met vieren in de les zitten en de eerste ll die binnen kwam was een non en was 20 min te laat. De tweede ll was een half uur te laat.
In dat kwartier les hebben we dan met de lkr enkele praktische dingen besproken. Onder andere of het mogelijk zou zijn ons examen vroeger te doen want dat we 20 april al weer naar huis gingen. Dit bleek een probleem te zijn want er worden enkel exames afgenomen in februari en mei.
Daarop hebben we wat overlegd en uiteindelijk samen beslist te foefelen met de administratie. We gaan dus ons examen maken, zij verbetert, geeft ons de score, maar deze wordt maar officieel gemaakt in mei ofzo.
Ik was echt blij dat mijn andere vakken verschillende laboratoria(vooral praktisch) en Italiaans zijn. De laboratoria hebben ook geen examen maar een project dat gequoteerd wordt.
Indien we didactische vakken gevolgd hadden, hadden we echt wel een probleem gehad. We hadden nu al erg veel geluk dat deze lkr het zo wou oplossen.
Ze had wel wat kritiek dat we maar voor 3 maand kwamen en vond het een slechte organisatie :s.
Ze zei dat dat van die exames op voorhand geweten moest zijn maar ze was wel heel erg vriendelijk...
Die lkr had in Parijs gestudeerd en daarom was goede communicatie ook mogelijk.
GELUKKIG :D
donderdag 21 februari 2008
2 in 1
Gisteren hebben we de volledige dag les gehad. Dit houdt in dat we twee uur media education gehad hebben en 4 uur zang. Die zang begon op het einde wel flink beu te worden maar welke les zou je niet beu worden als je het 4u aan een stuk moet doen.
Media lijkt mij echt wel een tof. Het gaat erover hoe verschillende media in de klas kunnen gebruikt worden en hoe je ze moet gebruiken naar gelang je doelen. Het is een praktisch vak. Nu kregen we nog theorie maar vanaf volgende les gaan we aan de slag met digitale camera.
De lkr is ook erg vriendelijk en vroeg verschillende keren of we wel alles verstonden. Hij staat er nogal open voor dat ook erasmusstudenten zijn cursus volgen. We zijn wel telkens de enige van de erasmusstudenten die de laboratoriumvakken volgen.
Vandaag ging onze eerste dag van de bachelorproefstage van start. Ik was eigenlijk erg zenuwachtig omdat we min of meer beslist hadden alles in het Italiaans te proberen geven en het nog niet zo een eenvoudig onderwerp was. Maar alles verliep heel erg goed!
We lieten de kinderen brainstormen over wat gezondheid was en lieten hen nadenken over alle aspecten van gezondheid vervolgens ook gelinkt aan de school. Maar als opwarming was er eerst een kort stukje aerobic. We zijn van plan dit telkens aan het begin van de les te doen.
Ik begin nu ook hier en daar complimentjes te krijgen dat mijn Italiaans veel begint te beteren en dat doet deugd.
Zo wist de directrice mij te vertellen dat ze mij eindelijk verstond, de mentor dat ik echt veel vooruitgang maak en de kinderen doen geen moeite meer om traag te praten want ze gaan er nu vanuit dat ik wel alles versta terwijl in het begin alles aan de mentor gevraagd werd en niets aan ons. Ook buiten de school merk je dat mensen vriendelijker zijn.
Ik wou vandaag eens een grote capoeiraclub bezoeken dicht bij mijn nieuwe kamer om daar eventueel te gaan trainen maar omdat ik zo laat thuis was van stage ben ik maar laat kunnen vertrekken. Het was ook een eindje verder dan verwacht...
Na meer dan een half uur stappen (en twee metrostations en vier bushaltes gepasseerd te zijn) heb ik het dan toch gevonden. De training was wel juist afgelopen want de zaal sloot uitzonderlijk vroeger. De eigenaar is wel nog de trainer gaan halen en toen die hoorde dat ik wat Italiaans sprak was het een stortvloed van woorden.
Het komt erop neer dat ik zeker eens moet komen proberen en dat ik de eerste keer niet moet betalen. Er zijn lessen op maandag(1,5u) en donderdag(2,5u) en op vrijdag is er roda met alle groepen samen. De groep heet Soluna (www.soluna.it) en heeft verschillende 'afdelingen' binnen Rome. Het is 45euro voor een maand wat eigenlijk niet zoveel is gezien het aantal uur training en in vergelijking met andere clubs in Rome.
Ik kreeg ook de vraag of ik al wat capoeira-ervaring had en blijkbaar is Ginga Mundo echt wel bekend want hij moest lachen en zei dat hij die club inderdaad wel kende.
Om dan terug te keren naar huis had ik beslist de bus te nemen maar ben natuurlijk een halte te ver afgestapt. Het was wel een mooie avondwandeling :-s
zaterdag 16 februari 2008
Verslag van hoeveel weken??
-We hadden elke voormiddag 3 uur Italiaans, daarna gingen we vlug wat eten kopen om dan de bus te nemen naar onze stageschool, waar we observeerden voor de bachelorproefstage.
Normaal gezien beginnen we maandag met de bachelorproefstage, maar door de weinige structuur hier zou het kunnen dat dit de dag zelf nog verschoven wordt :S.
- De week ervoor is Stijn geweest.(zoals al te zien was op de filmpjes) Ik heb er erg veel deugd van gehad en ben weer een beetje opgeladen.
- Ik heb verder ook nog een aantal kamers bezocht omdat ik liever weg wil uit het klooster. De doelstellingen waren: vrijheid, kookgelegenheid, vrienden mogen blijven slapen en internet.
Ik heb alledrie de doelstellingen gevonden in een kamer die minder kost dan mijn verblijf in het klooster.

Gisteren ging ik dan mijn contract tekenen. En natuurlijk verliep dat niet zonder moeilijkheden...Het is en blijft hier Italië.
Alles liep goed tot ik het contract kreeg. Ik had duidelijk gevraagd of vrienden mochten blijven slapen maar in het contract stond dat dit niet mocht. Ik heb gezegd dat als het zo zat ik mijn voorschot terug wou en dat ik wel iets anders zou zoeken want dat we met twee duidelijk gehoord hadden dat hij gezegd had dat het geen probleem was. Uiteindelijk is hij zijn kar wat beginnen draaien en zei hij dat het ook moest goed zijn voor mijn kamergenootje. Ik heb hem gezegd haar op te bellen. Zij is van Rotterdam dus in een paar woorden had ik haar de situatie uitgelegd. Gelukkig was ze juist op haar kamer dus ze is mij komen vergezellen. Ook zij had hem die vraag gesteld en ook bij haar had hij gezegd dat het geen probleem was.
Dan zei hij uiteindelijk dat het goed was als onze vrienden betaalden want dat hij per bed rekende en niet voor de kamer. Waarop ik dan dood eenvoudig zei: ok, dan slaapt mijn vriendin in mijn bed. Weer protest want hij rekende per persoon. Dan heb ik nogal duidelijk gezged dat ik niemand liet betalen om op de grond te slapen. Uiteindelijk heeft hij gewoon het contract aangepast :D
Opgelost staat netjes!!
Italianen zijn gewoon niet te vertrouwen. Ze proberen altijd overal toch geld uit te slaan. Ik vond al dat het te gemakkelijk was gegaan. Maar ik heb nu weer geleerd om op mijn strepen te staan en mij assertief op te stellen.