donderdag 13 maart 2008

Stage

Onze eerste stage en onze bachelorproefstage is sinds dinsdag gedaan.
Het contact met onze mentoren was heel erg goed.
Ze waren erg tevreden van ons en vonden het heel jammer dat we vertrokken. We zullen daar altijd welkom zijn zeiden ze. Ook het afscheid van de kinderen verliep aangenaam. We hebben van de helft van de klas nog een dikke knuffel en een bedankt gekregen!
Hieronder een foto van onze mentoren. Jammer genoeg mochten we geen klasfoto maken, (ook geen fotos in het algemeen) heel strenge wet op de privacy.

woensdag 12 maart 2008

enkele vaststellingen

- Mevrouw Declerck leest de blog van de Internationale studenten!!!! Waarvoor dank ;-)
- Janneke maan slaapt hier op zn rug of op zn buik, niet rechtstaand zoals in België.
- Als je een harde klop op je neus krijgt die niet genoeg is om je neus te breken, dan doet hij pijn en komt er een buil op.
- Een Italiaanse leerkracht wist te vertellen dat om in Italië iets van iemand te bekomen die je eerst moet kennen en vertrouwen. Daarom dat we ook in het begin zoveel problemen hadden.
- Ze beschreef Italiaanse meisjes ook over het algemeen als oppervlakkig. 'Ze gaan enkel uit als ze singel zijn en dan met één doel.' Als ze een vriend hebben sluiten ze zich voledig af van de buitenwereld, doen alles damen,... Dat zou zo ongeveer het doorsneekoppel zijn :-)
- Als ik met Stijn aan het babbelen ben lukt het niet om deftig aan mijn blog te werken. (storende factor)

zondag 9 maart 2008

Dag van de vrouw

Gisteren was het hier dag van de vrouw. Is hier precies echt wel een feestdag, terwijl dat in België iets is dat met moeite op de kalender staat. Maar het is hier dan ook het land waar vrouwen op handen gedragen worden.
Normaal mogen vrouwen op deze dag in alle musea gratis binnen maar dat kreeg ik 's avonds pas te horen :-s
Op deze dag delen ze aan vrouwen ook van die gele bloempjes uit. Dat is hier typisch rond die dag. Die bloempjes (Mimosa) vond je al de hele week overal terug.




verslag week 7

Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 7.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

We zijn er eindelijk in geslaagd om een activiteit in bijna volledige stilte te geven. Het ging om een activiteit rond gespreksvoorwaarden. We wilden hen om te beginnen enkele manieren aanbieden om tot een degelijk gesprek te kunnen komen en ruzie gemakkelijker op te lossen. Het waren eigenlijk allemaal vanzelfsprekende dingen die hier ongelooflijk moeilijk verlopen. We waren van in het begin heel streng omdat we er eigenlijk op rekenden dat deze activiteit heel moeilijk ging worden. De kinderen laten zwijgen, hen niet doorheen laten babbelen,... lijkt hier een onmogelijke opdracht. We hadden de beginsituatie goed ingeschat want er waren inderdaad een aantal lln die er echt geen zin in hadden en al de ganse dag wat lastig waren. We hebben echter alles goed in de hand kunnen houden en enkele lln hebben ons achetraf bedankt omdat ze het een toffe les vonden. Eindelijk eens wat stilte.

De leraar als opvoeder.

De leerlingen zijn hier niet gewoon dat een leerkracht streng is. Dus soms schrikken ze wel eens. We gaan ook niet straffen ofzo maar een boze blik doet soms al veel. Voor sommigen is dit echter niet genoeg. Het hielp wel wonderbaarlijk als we ons gewoon tussen 2 lastige leerlingen in gingen zetten.

Er zit ook een meisje in de klas die eigenlijk constant onze aandacht opeist. Voordurend aan ons probeert te komen, lessen eindeloos rekt met uitleg vragen van dingen die ze weet en begrijpt,.... We hebben gemerkt dat negeren in deze situaties wel het beste is.

De leraar als inhoudelijk expert.

Ik heb echt het gevoel dat we op het vlak van gezondheid heel erg goed de noden van de klas en school hebben kunnen inschatten. Zeker achteraf bekeken! Daarvoor was het wel nodig goed te weten wat gezondheid allemaal inhield en genoeg met de kinderen in dialoog te treden over wat gezondheid voor hen en de leerkrachten is.

De leraar als organisator.

Tijdens de volledige bachelorproef zijn we erg in deze competentie gegroeid. Het was zeker niet altijd gemakkelijk om alles in goede banen te lijden maar uiteindelijk is alles wel goed gelukt. Dinsdag hebben we bijvoorbeeld alle activiteiten buiten gedaan. Het was wat rumoeriger dan het anders zou zijn maar door te zoeken naar manieren om de lln stil te krijgen, die zij ook tof vonden, lukte dat wel. Zo hebben we nu het groene en en het rode licht en de uitdrukking ‘freeze’. Dan moeten ze ter plaatstse bevriezen en kan de lkr de opdracht geven. Dit lukte redelijk goed maar er zijn altijd leerlingen die eens moeten proberen wat er gebeurt als ze zich niet aan de regels houden.

Wat we ook deden was van in het begin goed afspreken: ‘als je dat doet, dan is dat het gevolg’. Zo hadden we afgesproken als de bal bij Chinese voetbal de hoogte in werd gespeeld de ll die daarvoor verantwoordelijk was een poos uit het spel werd gehaald. De lln kenden die regel en morden niet als ze dan kort uit het spel werden gehaald. Het kwam dan ook niet over als straf maar als spelregel.

De leraar als innovator.

De werkvorm alleen al die we donderdag aanbrachten was volledig nieuw. De lln moesten eerst in een kring zitten en vervolgens in twee kringen waarbij de buitenste kring de binnenste moest evalueren. De kinderen weten al dat ze van ons andere werkvormen mogen verwachten dan ze gewoon zijn dus er worden geen vragen meer rond gesteld. De leerkrachten hebben denk ik ook wel gemerkt dat als je de kinderen zich nu en dan laat uitleven dat je veel kwalitatiever les kan geven.

De leraar als lid van het schoolteam.

De leerkrachten wisten ons te vertellen dat ze het echt jammer vonden dat het dinsdag onze laatste stagedag is daar. De rest van onze stage gaan we in een Maria Montesorischool doen.

donderdag 6 maart 2008

Qualcosa nuova!!!!

Voor degenen die het nog niet gehoord hebben...ik heb dan toch een capoeiragroep gevonden waarin ik kan 'aarden'. Het is een nogal grote groep met verschillende 'afdelingen' verspreid over Lazio, Firenze,... In Rome zijn er ook een paar. De groep wordt geleid door mestre Paulinho maar ik train niet bij hemzelf. Het groepje waarbij ik train is niet zo groot en ik had het geluk de eerste keer maar met twee anderen te trainen. Op die manier heb ik direct goede contacten kunnen leggen.
De trainer is een echte Italiaan maar een toffe kerel.(Dat wil zeggen dat hij soms wel eens kan roepen enzo maar dat je weet dat hij het goed bedoelt)
De trainingen duren één uur en een half (20u30-22u) en zijn een stuk zwaarder dan ik gewoon ben.Ik ben nu drie keer geweest. Maandag had ik mijn bovenste armspier wat verrokken of overdaan. Woensdag was dit nog niet genezen. Ik ben toch gaan trainen maar heb andere oefeningen gekregen wat ik erg apprecieerde. De oefening waarbij ik me overdaan had werd wel verder ingeoefend maar hij zij dat ik het me zeker niet moest aantrekken want dat de anderen er ook redelijk lang over gedaan hadden om ze onder de knie te krijgen.
Het is ook heel erg leuk te zien hoe hij differentieert. Vorige donderdag zaten we eigenlijk met drie verschillende niveaus en we kregen alledrie aangpaste oefeningen. Kan ik nog iets van leren, want dat is niet altijd mijn sterkste...
Ook de rodas zijn erg tof, ik ben echt niet bang om te spelen en durf dingen uit te proberen. Het enige dat soms gezegd wordt is ' qualcosa nuova!!'. :-D
Ik had echt niet meer gedacht dat ik hier nog zo een groep zou vinden.
Er zijn ook rodas en workshops met de andere afdelingen uit Rome samen. Deze zijn niet enkel roda maar voor zover ik gelezen heb zijn er ook verschillende workshops aan verbonden. Ik ben benieuwd en kijk er al naar uit!

Ik ga proberen een volgende keer wat filmpjes te maken en deze te posten.

dinsdag 4 maart 2008

China in Rome

We hebben vandaag een reeks spelletjes met de kinderen gedaan die ze buiten konden spelen tijdens de middagpauze om zo de vele ruzies en gevechten wat te proberen tegengaan.
Nu blijkt dat het spelletje dat wij 'Chinese voetbal' noemen in Rome 'colloseo' heet :D

zaterdag 1 maart 2008

En ...nog een verslagje!!


Geen interesse?

Ga naar het volgende bericht!

------------------------------------------------------------------------------


Verslag aan de hand van de basiscompetenties: week 6.

De leraar als begeleider van leerprocessen.

De lln zijn erg sterk met gezondheid bezig. We merken dat ze zelf in de gewone lessen er verder over denken en soms integreren. Ze begrijpen ook echt goed hoe alles in elkaar zit en hoe belangijk het is. Ik denk dat het echt wel goed was dat we de lln zo sterk in alles betrokken hebben. De werkvormen zijn nieuw maar we merken dat de lln het wel leuk vinden. In het begin vonden ze het echt raar dat we de banken zo vaak in groepen van 4 zetten maar nu zijn ze dit al gewoon en loopt dit erg vlot.

De leraar als opvoeder.

Waar ik het soms wat moeilijk mee heb is dat de jongens hier over het algemeen erg wild zijn, bijna overactief, niet luisteren,... In België heb je meestal in één klas twee of drie van die kinderen, hier zit er in de klas één jongen die niet zo is. Dit is echt wel een uitdaging om mee te leren omgaan. In België zouden regels een uitweg kunnen bieden maar hier zijn regels er om te overtreden. Als we dan in groep gaan werken en een groep gaat bij Elke en een groep bij mij, is de reactie tegen elkaar altijd hetzelfde:’ ik had toch wel de lastigste bij elkaar hoor.’ Maar de andere zegt dan net hetzelfde. Die jongens samen zijn soms echt moeilijk te handhaven. De ene keer lukt het ook beter alles in goede baan te leiden dan de andere keer.

Sommigen kunnen ook echt wel goed toneel spelen om aandacht te krijgen. Elke heeft dit vlug door maar ik zou mij nog te veel laten doen. Misschien ben ik nog wat te naief op dit vlak.

De leraar als inhoudelijk expert.

De taal vormt nog voor een deel een barriere maar geen grote meer. We kunnen alles redelijk vlot uitleggen en met de kinderen communiceren.

Donderdag was er wel een ruzie in de klas en hier verloopt dat niet zoals in België. Drie lln hadden ruzie maar de hele klas moeit zich daar zodaning mee dat op de duur gans de klas ruzie heeft. Ook is het zo dat emoties hier nogal sterk geuit worden en dikwijls erg overdreven. Onze taal was echt niet goed genoeg om dit op te lossen en ook onze kennis van hoe de kinderen in elkaar zaten lied dit niet toe. De lkr heeft daarom eerst de ruzie in goede banen geleid voor we begonnen met de les.

De leraar als organisator.

Vorige donderdag hebben we veel verschillende activiteiten samen gegeven. Dat was wel een hele organisatie. Eerst werd er fruitsla gemaakt en daarna werd er verder gedaan met de vorige les. Hierin werd het nieuwe systeem om de toiletten proper te houden uitgewerkt door een groep en een andere groep de klas onder handen zou nemen. Het was toen al een ganse uitdaging om alles te coördineren maar donderdag was het dit nog meer omdat ik ook met een deel van de groep voor de toiletten van klas tot klas trok. Elke moest dus de rest alleen coördineren. De kinderen hebben wel veel respect voor ons en we zijn over het algemeen ook gewoon een stuk strenger dan hun lkr waardoor alles toch in goede baan kan geloodst worden.

De leraar als innovator.

We proberen hier de huidige normen en werkingen te volgen maar toch nieuwe werkvormen te integreren. We wisten niet goed hoe de leerkrachten dit zagen maar in het interview voor de bachelorproef zei de lkr dat het eens een nieuwe wind was en dat ze ervan overtuigd was dat we de bachelorproef even goed gingen aanpaken als onze andere lessen.

De leraar als lid van het schoolteam.

We zijn nu al goed geïntegreerd in de school. De lkr vertrouwen ons echt wel al. Het was eerst een probleem dat we onze mentor filmden bij het interview maar toen we har vertelden dat niets in de wet zei dat dit niet mocht en dat het enkel was omdat we het zouden kunnen verwerken en als bewijsmateriaal gebruiken was het geen probleem.

Ook de security is heel erg vriendelijk nu. Ze weten goed wie we zijn. In het begin mochten we niet alleen in de school rondlopen, nu is dit geen probleem meer. Donderdag passeerde hij de klas terwijl wij aan het opruimen waren(na schooltijd) en hij al lachend: ‘gaan jullie hier nu ook blijven slapen...’. Vroeger zou dit onbestaand geweest zijn.

Verder ben ik ook met een aantal lln naar alle klassen getrokken om het nieuwe systeem in de toiletten uit te leggen. (De lln hadden regels opgesteld om ze proper te houden. Deze zouden in de toiletten uitgehangen worden en ’s avonds zouden 2 lln de toiletten controleren en een rode of een groene duim hangen.) Zo werd er ook contact gelegd met andere leerkrachten want een lerarenkamer hebben ze hier niet.

donderdag 28 februari 2008

choralia

Op dinsdag hebben we 'choralia'. Dat zijn Italiaanse kinder - en volksliederen.
Het liedje op de film is een volksliedje.
De lkr is eigenlijk heel grappig, vooral zijn manier van lachen,maar dat heb ik niet kunnen vastleggen. We hebben dit vak elke woensdag 4 uur maar hij vindt dat duidelijk ook nogal lang aangezien hij dikwijls echt niet meer weet wat hij moet doen.
We moeten dan allemaal om beurt alleen zingen. In het Nederlands vind ik dat nog niet zo erg maar in het Italiaans vind ik dat verschrikkelijk!!!
Hij heeft nu ook gevraagd of wij volgende week een kinderliedje willen aanleren aan de klas. We hebben gekozen voor '6 kippetjes'.
Vorige les hebben we het al eens moeten zingen maar volgende week moeten we de tekst meebrengen. Ik ben benieuwd wat het gaat geven, want sommige lettercombinaties lezen ze in het Italiaans volledig anders.

Wie zoekt...die vindt

Ik ben gisteren naar een laatste capoeiraclub gaan kijken. Eingenlijk ging ik het erbij laten want de ontgoocheling tot nu toe was te groot. Ik had er mij dus ook niet op gekleed. Toen ik toekwam werd er mij wel gevraagd om mee te doen maar dat heb ik toch geweigerd omdat ik dan kon weggaan wanneer ik wou. Na een tijd begon het echter echt wel te kriebelen. Het zag er echt wel leuk uit, net zoals ik het gewoon was. Ik heb dus toch beslist mee te odne en ik had er geen spijt van!!!
Het was een 'piccolo gruppo'. Een trainer en twee lln, met mij erbij dus met 4, maar enorm sympathiek.
De trainer was wel een echte Italiaan :D
Daarmee bedoel ik dat hij nogal es zou durven roepen maar als je de cultuur kent weet je dat dat allemaal niet slecht bedoeld was, want hij was verder echt vriendelijk.
Ik ga in ieder geval maandag terug en ben van plan een maand daar te gaan trainen. Tis 50 euro maar dan mag je op zaterdagochtend ook gebruik maken van zwembad en sporthal(in de prijs inbegrepen).
Ik kijk echt uit naar de volgende training :D

zondag 24 februari 2008

competentieverslag week 5

Hier volgt een belangrijk bericht!

Voor interessante info:

gelieve naar het volgende bericht te gaan ;-D.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

BASISCOMPETENTIES


De leraar als begeleider van leerprocessen.

We waren bang dat de leerstof te moeilijk ging zijn en hadden gerekend dat het ook wel wat tijd zou vragen om alles goed uit te leggen in het Italiaans. Het was echter perfect getimed.

De kinderen kwamen ook met erg goede ideeën en we hadden echt wel het gevoel dat ze alles goed begrepen. Dit wou natuurlijk ook zeggen dat wij het dan goed uitgelegd hadden.

We waren die les gestart met een korte aerobic. We hadden geen woorden nodig om alles uit te leggen. We merkten wel dat de kinderen zich goed voelden en we hebben op dat moment beslist ze zelf ook enkele oefeningen te laten voordoen. Dit had een heel leuk effect en ze waren heel erg enthousiast.

De leraar als opvoeder.

Op een bepaald moment waren er twee lln die nogal tegenwerkten en elkaar verveelden. Ik wou iets doen, maar had het nogal moeilijk te weten wat kon, omdat ze in die school precies wel een andere visie op opvoeden hadden dan ik. Het hielp in ieder geval niet om te zeggen dat ze moesten ophouden. Ik had de banken uit elkaar geschoven, maar dan werd daarmee ook een ander meisje gestraft. Uiteindelijk zijn ze wel gestopt maar ik voelde mij een beetje onbeholpen op dat moment.

De leraar als inhoudelijk expert.

Ik kan mij binnen de schoolcontext al redelijk goed verstaanbaar maken. Dat brengt wel met zich mee dat de kinderen er vanuit gaan dat ik zomaar alles begrijp. Maar dat is niet echt een probleem. Voor onze eerste les omtrent de bachelorproef was ik wel bang omdat alles in het Italiaans zou zijn en het niet zo een makkelijke materie was om in een andere taal aan te brengen. Alles liep echter heel erg vlot en werd goed begrepen.

In het dagelijks leven is spreekdurf soms nog een probleem.

De leraar als organisator.

We hadden de lln in groepjes laten werken voor de les rond gezondheid. De lln waren echter niet gewoon om op die manier te werken. Daarom moest hier en daar nog extra uitleg gegeven worden over wat er van hen verwacht werd.

We moesten ook overal tegelijk zijn, omdat de oefening voor sommigen nog niet honderd procent duidelijk was of omdat er binnen de groepjes discussies ontstonden.

De leraar als innovator.

Voor deze lln was deze werkvorm wel vernieuwend. Alleen al het feit dat de banken per vier stonden vonden ze raar. Ze zijn wel gewoon soms iets met twee te doen, maar zeker niet om met 4 te werken.

De samenwerking verliep ook niet overal even vlot. In die zin dat er niet zo veel onderling overlegd werd. De meesten deden toch gewoon hun eigen ding of per twee maar niet met de volledige groep.

De leraar als lid van het schoolteam.

Voor het moment werken we met twee lkr echt nauw samen en die samenwerking verloopt erg goed. Ze zijn allebij erg tevreden van ons en dat geeft ook een goed gevoel.